Zawał serca

Ostry zawał mięśnia serca to wyraz gwałtownie rozwijającej się martwicy mięśnia w następstwie utrzymującego się zupełnego zamknięcia przepływu krwi przez określony obszar mięśnia, spowodowanego zazwyczaj zakrzepem, często współistniejącym z blaszką miażdżycową tętnicy wieńcowej. Konsekwencje kliniczne zależą od obszaru i umiejscowienia zawału oraz szybkości, z jaką przepływ krwi przez niedokrwione tkanki może być przywrócony. Po zupełnym zamknięciu tętnicy martwica mięśnia dokonuje się w ciągu 4-6 h. Przepływ krwi do obszaru niedokrwionego musi być utrzymany w granicach 40% prawidłowego, aby tkanka przeżyła.
Wyróżnia się zawał z patologicznym załamkiem Q i bez załamka, zależnie od tego, czy jest to zawał pełnościenny z zupełnym zamknięciem tętnicy doprowadzającej do obszaru zawału, czy też nie obejmujący całej grubości ściany i wywołany znacznym zwężeniem, ale nie zupełnym zamknięciem tętnicy doprowadzającej. Całkowite zamknięcie głównego pnia lewej tętnicy wieńcowej, zwykle zaopatrującego 70% masy mięśnia lewej komory, ma poważne następstwa i zwykle kończy się śmiercią w ciągu minut lub godzin.

Pośród objawów tego groźnego schorzenia wymienia się;

  • bóle,
  • niepokój,
  • obecność fali „a” na żyle szyjnej,
  • uczucie ciężaru w klatce piersiowej, ściskanie, rozpieranie,
  • kaszel, poty, duszność, rzężenia, chrapliwy oddech,
  • S4 – czwarty ton serca,
  • zaburzenia rytmu serca,
  • podwyższone ciśnienie tętnicze krwi lub hipotonia,
  • wypełnienie żył szyjnych,
  • zawroty głowy, bladość powłok, osłabienie, omdlenie,
  • nudności, wymioty, nasilone pocenie się.

Do przyczyn tej choroby zalicza się zakrzep tętnicy wieńcowej, skurcz tętnicy wieńcowej, zapalenie tętnic, choroby metaboliczne, zator, wrodzona anomalia tętnic wieńcowych, zaburzenie równowagi między podażą a zapotrzebowaniem na tlen, zatrucie CO2, zakrzep w przebiegu czerwienicy prawdziwej oraz kokaina.

W czynnikach ryzyka, które zwiększają możliwość wystąpienia zawału wymienia się m.in. hipercholesterolemię, hipertrójglicerydemię, rodzinną chorobę wieńcową, nadciśnienie tętnicze, siedzący tryb życia, podeszły wiek, stres, i inne.

W diagnostyce niejednokrotnie wykrywa się niestabilną dławicę piersiową, tętniaka rozwarstwiającego aorty, zatorowość płucna, zapalenie osierdzia, skurcz przełyku lub ostre zapalenie trzustki i dróg żółciowych.

W przypadku podejrzenia zawału serca wykonuje się szereg specjalistycznych badań. Wśród nich takie jak kinaza fosfokreatynowa, izoenzymy CPK, odczyn opadania, stwierdza się także leukocytozę.

Patologiczne zmiany powstające w wyniku zawału to przede wszystkim martwica mięśnia serca. Zalicza się tutaj również miażdżyca, jeśli była przyczyną, oraz zakrzepica.

Osobę po zawale obowiązuje bezwzględne leżenie przez pierwsze 24 h, a także w późniejszym czasie ustalony przez lekarza plan rehabilitacji.

Jeżeli chodzi o posiłki, choremu nie wolno podawać nic doustnie aż do ustabilizowania stanu klinicznego. Potem chorego obowiązuje dieta niskotłuszczowa i małosolna.

Zawał niesie za sobą możliwość wystąpienia wielu powikłań. Do tej obszernej grupy zalicza się zastoinową niewydolność serca, pęknięcie serca, zakrzep lewej komory i zatory obwodowe, zapalenie osierdzia, zaburzenia rytmu serca, defekt przegrody międzykomorowej, zespół Dresslera, zatrzymanie krążenia. Najcięższym powikłaniem jest zgon.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---