Wypalenie zawodowe

Wypalenie zawodowe następuje w momencie gdy praca przestaje sprawiać satysfakcję, człowiek przestaje rozwijać się zawodowo, czuje się przemęczony, przepracowany i odczuwa niezadowolenie z wykonywanego zajęcia, które kiedyś sprawiało mu wiele przyjemności. Jest to kolejna choroba zaliczana do typowych chorób cywilizacyjnych. Może stać się reakcją na długotrwałe przeciążenie obowiązkami, zbyt trudne i odpowiedzialne zadania lub monotonną, nudną i wyczerpującą pracę.

Syndrom Burnout jest wynikiem wypalenia się spowodowanego występowaniem stresu na skutek przepracowania, dotyka najczęściej lekarzy, pielęgniarki, nauczycieli, pedagogów, psychiatrów, i osoby z innych zawodów mające nieustanny kontakt z ludźmi.

Osoby doznające syndromu wypalenia zawodowego mogły wcześniej przechodzić przez pracoholizm.

Przyczyny:

• perfekcjonizm i nadodpowiedzialność,
• zaniedbanie dalszego rozwoju zawodowego,
• mała odpowiedzialność za swoje ciało lub jej brak (sport, higiena osobista, odpowiednia dieta, rytm snu, relaks),
• brak relacji partnerskich i wsparcia ze strony najbliższych,
• zaniedbywanie intymności i sztywność ról partnerskich,
• brak organizacji czasu prywatnego,
• stawianie sobie zbyt wysoko celów do osiągnięcia,
• działanie niezgodne z wyznawanymi wartościami,
• defensywna postawa wobec trudności, itd.

Syndromy mogące świadczyć o wystąpieniu wypalenia zawodowego:

• poczucie izolacji i osamotnienia,
• niechęć do pracy,
• poczucie przepracowania się,
• postrzeganie życia jako szarego i uciążliwego,
• negatywne postawy wobec klientów,
• drażliwość,
• brak cierpliwości,
• częste choroby, itd.