Wrzodziejace zapalenie jelita grubego

Wrzodziejące zapalenie jelita to schorzenie charakteryzująca się przebiegiem z okresami remisji i zaostrzeń zapalenia we wszystkich częściach okrężnicy. Cechuje się nawracającym krwawieniem z odbytnicy i różnorodnymi objawami ogólnoustrojowymi.

Główne objawy choroby to przede wszystkim;

  • krwista biegunka,
  • ból brzucha,
  • gorączka,
  • utrata masy ciała,
  • bóle i zapalenia stawów,
  • zapalenie stawów kręgosłupa,
  • powikłania oczne,
  • rumień guzowaty,
  • zgorzelinowe zapalenie skóry,
  • owrzodzenia aftowe w jamie ustnej,
  • częste bezobjawowe stłuszczenie wątroby,
  • pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych,
  • marskość wątroby,
  • rak przewodów żółciowych,
  • powikłania zakrzepowo-zatorowe,
  • zapalenie osierdzia.

Przyczyna choroby jest  nieznana. Przypuszcza się, że udział mają czynniki genetyczne, infekcyjne, immunologiczne i psychologiczne.

Częstsza chorobowość występuje u Żydów oraz u osób z dodatnim wywiadem rodzinnym, wykazany jest ujemny związek z paleniem papierosów.

Wyniki badań laboratoryjnych są nieswoiste. Zwykle odzwierciedlają stopień nasilenia krwawienia i stanu zapalnego. W badaniach ukazuje się niedokrwistość, która może być wynikiem przewlekłej choroby zapalnej, a także niedoboru żelaza z powodu utraty krwi. W okresie zaostrzeń pojawia się leukocytoza, podwyższony OB, zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia, hipoalbuminemia i podwyższone próby wątrobowe.

Profilaktyka obejmuje kontrolną kolonoskopię w celu wykluczenia raka z biopsją błony śluzowej w celu oceny ewentualnej dysplazji musi być wykonywana co 1-2 lata, począwszy od 7-8 roku od ujawnienia się choroby. Jest to szczególnie ważne w zapaleniu całej okrężnicy. Stwierdzenie dysplazji wymaga częstych badań, dysplazja dużego stopnia skłania do rozważenia kolektomii. Powinno się co roku powtarzać próby wątrobowe, oraz cholangiografię w celu oceny cholestazy.

Powikłaniem może być perforacja jelita, toksyczne rozdęcie okrężnicy, choroby wątroby, powstawanie zwężeń oraz rak okrężnicy. Ryzyko rozwoju raka wzrasta, pojawia się po 7-8 latach od początku choroby. Ryzyko jest mniejsze w razie umiejscowienia się choroby w lewej połowie okrężnicy.

Przebieg choroby jest bardzo różnorodny, a śmiertelność przy pierwszym rzucie wynosi około 5%. Mniej więcej u 75-65% pacjentów występują nawroty i według niektórych zestawień ponad 20% chorych wymaga wykonania kolektomii. Ryzyko rozwoju raka okrężnicy jest jedynym, najważniejszym czynnikiem ryzyka związanym z długoterminowym rokowaniem, lewostronne zapalenie okrężnicy oraz wrzodziejące zapalenie odbytnicy ma dobre rokowanie, także co do długości życia.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---