Włośnica

Włośnica to choroba pasożytnicza wywoływana przez nicienie Trichinella spiralis, których larwy umiejscawiają się w tkankach. Wyróżnia się 5 gatunków włośnia. Do zarażenia człowieka dochodzi na skutek połknięcia otorbionych larw znajdujących się w niewłaściwie ugotowanym mięsie. Objawy kliniczne są związane z cyklem życiowym pasożyta. Po połknięciu, larwy przekształcają się w jelicie w postacie dojrzałe. Faza ta rozwija się w czasie od 5 dni do 2 tyg. po spożyciu larw. Migracja larw i inwazja mięśni następują po 1-6 tyg. od zjedzenia niewłaściwie ugotowanego mięsa. Stadium ostatnie wiąże się z okresem otorbienia larw w obrębie mięśni ludzkich i występuje w czasie po 3-9 tyg. od zakażenia.

Objawy zależą od zajętego narządu i całkowitej liczby pasożytów. Do najczęściej zajętych mięśni poprzecznie prążkowanych należą: mięsień żwacz, język, przepona, mięsień naramienny, dwugłowy, pośladkowy i brzuchaty łydki. Fazy I i II oraz II i III mogą występować jednocześnie;

faza I – jelitowa:

  • wymioty,
  • kurcze jelitowe,
  • biegunka,
  • ból brzucha,
  • dreszcze,
  • gorączka;

faza II migracja larw:

  • eozynofilia,
  • obrzęk okolicy oczodołu,
  • ból mięśni,
  • tkliwość mięśni,
  • zapalenie spojówek,
  • krwotok podspojówkowy,
  • krwotok do siatkówki,
  • światłowstręt,
  • pragnienie,
  • śródmiąższowe zapalenie płuc;

faza III – otorbienie larw w mięśniach:

  • duszność,
  • chrypka,
  • złe samopoczucie,
  • krańcowe wyczerpanie.

Przyczyną rozwoju choroby jest spożycie nie dogotowanego mięsa wieprzowego, mięsa z morsa, niedźwiedzia, koniny lub mięsa zwierząt dzikich.

Zwiększone ryzyko zakażenia występuje u osób, które mają dostęp do mięsa zwierząt dzikich, domowej produkcji wyrobów z mięsa wieprzowego, mięsa z niewiadomego uboju. Ryzyko jest większe w grupach etnicznych z Azji Południowo-Wschodniej, gdzie hoduje się świnie i zwyczaj jedzenie jest nie dogotowane. Narażone są również małe grupy ludzi żyjące na farmach nie stosujących nowoczesnych technik obróbki wieprzowiny. Ostatnie ogniska włośnicy stwierdzano w Tajlandii, Włoszech, Etiopii, Libanie, Polsce i w USA w stanach Virginia i Nebraska.

Choroba może zostać pomylona z innymi schorzeniami. Do grupy tych chorób należy m.in. ostra gorączka reumatyczna, zapalenie stawów, obrzęk naczyniowy, zapalenie mózgu, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie żołądka i jelit, grypa, zapalenie mięśni, zapalenie mięśnia sercowego, śródmiąższowe zapalenie płuc, gruźlica, bruceloza itd.

W badaniach laboratoryjnych ujawnia się znaczna hipergammaglobulinemia, eozynofilia, wzrost aktywności kinazy kreatyninowej, wzrost aktywności dehydrogenazy kwasu mlekowego, natomiast prawidłowy jest odczyn opadania krwinek czerwonych.

Patologią jest obecność żywych larw w mięśniach, oraz dojrzałe robaki w kale.

Profilaktyka obejmuje unikanie spożywania nie dogotowanego mięsa wieprzowego i dziczyzny. Przedłużone mrożenie również jest skuteczne w inaktywacji włośni, choć jest to technika mniej wiarygodna.

Powikłaniem włośnicy może być zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek (nephritis), zapalenie zatok, kłębkowe zapalenie nerek, podkorowe zawały oraz zapalenie płuc.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---