Tarczyca-niedoczynność

Niedoczynność tarczycy jest stanem klinicznym wynikającym z obniżonego stężenia krążących wolnych hormonów tarczycy lub oporności na ich działanie. Przy ciężkiej niedoczynności tarczycy rozwija się uogólniony obrzęk śluzowaty.

Początek choroby czasem jest bardzo podstępny i prawie niezauważalny. Do głównych objawów tego schorzenia zalicza się;

  • osłabienie, zmęczenie, letarg,
  • nietolerancję zimna,
  • upośledzenie słuchu,
  • skurcze mięśni,
  • bóle stawów,
  • umiarkowany przyrost masy ciała (5 kg),
  • zmniejszone pocenie się,
  • obfite miesiączki,
  • zespół cieśni nadgarstka,
  • sucha, szorstka skóra,
  • szorstki lub ochrypły głos,
  • obrzmienie rąk i stóp,
  • obniżenie ciepłoty ciała,
  • zmniejszone ciśnienie skurczowe, a podwyższone ciśnienie rozkurczowe krwi,
  • przerzedzone owłosienie skóry i głowy,
  • niedokrwistość,
  • powiększenie sylwetki serca na zdjęciu RTG klatki piersiowej.

Przyczyn chorób tarczycy jest wiele. Zalicza się do nich leczenie jodem radioaktywnym lub operacje tarczycy, stosowanie niektórych leków. Przyczyną choroby może być  autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, zapalenie tarczycy typu Hashimoto, lub dziedziczne zaburzenia biosyntezy hormonów tarczycy, niedoboru jodu. Niedoczynność tarczycy może mieć także inne przyczyny.

Zagrożenie niedoczynnością wzrasta wraz z wiekiem. Ryzyko jest większe w przypadku osób ze stwierdzonymi chorobami autoimmunologicznymi w wywiadzie.

W rozpoznaniu należy wykluczyć takie choroby jak zespół nerczycowy, przewlekłe zapalenie nerek, zespół słabej tarczycy czy demencję.

W badaniach laboratoryjnych stwierdza się wiele nieprawidłowości, które mogą świadczyć o występowaniu choroby. Należy jednak pamiętać, że istnieją choroby które mogą wywoływać podobne nieprawidłowości lub mogą w inny sposób wpływać na wyniki badań.

Dieta osób z niedoczynnością tarczycy może być bardziej bogata w błonnik, aby nie doprowadzić do zaparć. Niskotłuszczowa dieta jest odpowiednia dla osób otyłych.

Niedoczynność tarczycy może wywoływać różne powikłania. Wśród nich znajduje się np. zastoinowa niewydolność krążenia wywołana leczeniem u osób z chorobą wieńcową serca, śpiączka hipometaboliczna, zwiększona podatność na zakażenia, kryzys nadnerczowy przy intensywnym leczeniu niedoczynności tarczycy, niepłodność, przedawkowanie leków przez dłuższy czas może prowadzić do demineralizacji kości.

Regułą choroby jest powrót do stanu prawidłowego, ale z chwilą przerwania leczenia występuje nawrót choroby. Nie leczona prowadzi do śpiączki hipometabolicznej.

Z chorobą niedoczynną tarczycy mogą występować takie schorzenia jak m.in. niedokrwistość, idiopatyczna niewydolność nadnerczy, cukrzyca, niedoczynność przytarczyc, bielactwo, wypadanie płatka zastawki dwudzielnej czy depresja.

U osób w wieku podeszłym występują typowe objawy podmiotowe i przedmiotowe są często odmienne lub nie występują. Niedoczynność tarczycy jest powszechna w starszym wieku.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---