Sarkoidoza
Sarkoidoza jest niezakaźną chorobą wielonarządową o nieznanej przyczynie. Zazwyczaj dotyka ludzi młodych i tych w średnim wieku. Często stwierdza się obustronne powiększenie węzłów chłon nych wnęk, nacieki w płucach, zmiany oczne i skórne. W niektórych przypadkach może dojść do zajęcia wątroby, śledziony, węzłów chłonnych, serca i ośrodkowego układu nerwowego.
Schorzenie może mieć przebieg bezobjawowy, jednakże w niektórych przypadkach może pojawić się;
- kaszel,
- skrócenie oddechu,
- nowe zmiany skórne,
- ból lub podrażnienie oczu,
- osłabienie i złe samopoczucie,
- gorączka,
- nocne poty,
- porażenie Bella.
Na drodze niedokładnej diagnostyki choroba może być pomylona z zakaźnymi chorobami ziarniniakowymi, takimi jak gruźlica i infekcje grzybicze, z odczynem miejscowym na obecność ciała obce go, chłoniakiem lub innymi nowotworami złośliwymi związanymi z powię kszeniem węzłów chłonnych lub berylozą.
W przeprowadzonych badaniach laboratoryjnych ukazuje się limfopenia, niedokrwistość lub leukopenia u przeszło połowy pacjentów, nieprawidłowe wyniki „testów funkcji wątroby”, hiperkalciuria, rzadziej hiperkalcemia.
Dodatkowo wykonuje się RTG klatki piersiowej w celu ustalenia stadia choroby. Scyntygram ze znakowanym galem daje wynik dodatni tylko w aktywnej postaci choroby, a tomografia komputerowa umożliwia lepszą ocenę węzłów chłonnych, natomiast tomografy o wyso kiej rozdzielczości pozwalają uwidocznić zmia ny wokół oskrzeli.
Chory powinien unikać diety wysokowapniowej, natomiast u osób leczonych kortykosteroidami konieczne jest ograniczenie podaży soli w diecie.
W powikłanych przypadkach choroby może dojść do znacznego zajęcia układu od dechowego, a w konsekwencji do wystąpienia serca płucnego. Może dojść również do zajęcia innych narzą dów z poważnymi następstwami, szczególnie dotyczącymi serca, oczu i ośrodkowego układu nerwowego. Objawy chorobowe pochodzące z tych narządów pojawiają się wcześnie, a nie jako następstwo.
U połowy chorych dochodzi w ciągu 2 lat do sa moistnego ustąpienia zmian chorobowych. W przypadku 25% osób rozwija się włóknienie płuc, ale bez dalszego pogorszenia stanu w ciągu 2 lat. Natomiast u kolejnych 25% pacjentów rozwija się przewlekła postać choroby. Największe prawdopodobieństwo powstania przewlekłej choroby występuje u pacjentów le czonych kortykosteroidami przez ponad 6 mie sięcy.
Choroba bardzo rzadko pojawia się wśród dzieci, a tylko 5% pacjentów z objawa mi aktywnej choroby ma 60 lat lub więcej. Jak już wspomniano sarkoidoza jest chorobą ludzi w młodym i średnim wieku.
