Sarkoidoza

Sarkoidoza jest niezakaźną chorobą wielonarządową o nieznanej przyczynie. Zazwyczaj dotyka ludzi młodych i tych w średnim wieku. Często stwierdza się obustronne powiększenie węzłów chłonnych wnęk, nacieki w płucach, zmiany oczne i skórne. W niektórych przypadkach może dojść do zajęcia wątroby, śledziony, węzłów chłonnych, serca i ośrodkowego układu nerwowego.

Schorzenie może mieć przebieg bezobjawowy, jednakże w niektórych przypadkach może pojawić się;

  • kaszel,
  • skrócenie oddechu,
  • nowe zmiany skórne,
  • ból lub podrażnienie oczu,
  • osłabienie i złe samopoczucie,
  • gorączka,
  • nocne poty,
  • porażenie Bella.

Na drodze niedokładnej diagnostyki choroba może być pomylona z zakaźnymi chorobami ziarniniakowymi, takimi jak gruźlica i infekcje grzybicze, z odczynem miejscowym na obecność ciała obcego, chłoniakiem lub innymi nowotworami złośliwymi związanymi z powiększeniem węzłów chłonnych lub berylozą.

W przeprowadzonych badaniach laboratoryjnych ukazuje się limfopenia, niedokrwistość lub leukopenia u przeszło połowy pacjentów, nieprawidłowe wyniki „testów funkcji wątroby”, hiperkalciuria, rzadziej hiperkalcemia.
Dodatkowo wykonuje się  RTG klatki piersiowej w celu ustalenia stadia choroby. Scyntygram ze znakowanym galem daje wynik dodatni tylko w aktywnej postaci choroby, a tomografia komputerowa umożliwia lepszą ocenę węzłów chłonnych, natomiast tomografy o wysokiej rozdzielczości pozwalają uwidocznić zmiany wokół oskrzeli.

Chory powinien unikać diety wysokowapniowej, natomiast  u osób leczonych kortykosteroidami konieczne jest ograniczenie podaży soli w diecie.

W powikłanych przypadkach choroby może dojść do znacznego zajęcia układu oddechowego, a w konsekwencji do wystąpienia serca płucnego. Może dojść również do zajęcia innych narządów z poważnymi następstwami, szczególnie dotyczącymi serca, oczu i ośrodkowego układu nerwowego. Objawy chorobowe pochodzące z tych narządów pojawiają się wcześnie, a nie jako następstwo.

U połowy chorych dochodzi w ciągu 2 lat do samoistnego ustąpienia zmian chorobowych. W przypadku 25% osób rozwija się włóknienie płuc, ale bez dalszego pogorszenia stanu w ciągu 2 lat. Natomiast u kolejnych 25% pacjentów rozwija się przewlekła postać choroby. Największe prawdopodobieństwo powstania przewlekłej choroby występuje u pacjentów leczonych kortykosteroidami przez ponad 6 miesięcy.

Choroba bardzo rzadko pojawia się wśród dzieci,  a tylko 5% pacjentów z objawami aktywnej choroby ma 60 lat lub więcej. Jak już wspomniano sarkoidoza jest chorobą ludzi w młodym i średnim wieku.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---