Salmonelloza

Salmonelloza jest chorobą wywoływaną przez każdy serotyp rodzaju Salmonella, do objawów klinicznych należą. Może dojść do zapalenia jelita cienkiego i okrężnicy, posocznicy, gorączki jelitowej, zakażenia 0 umiejscowieniu pozajelitowym i stanu bezobjawowego nosicielstwa. Zakażenie błony śluzowej jelita powoduje reakcję zapalną i odpowiedź cytotoksyczną. Następnie przez układ chłonny bakterie dostają się do krążenia. Zasięg choroby zależy od wielkości dawki zakażającej i mechanizmów obronnych gospodarza.

Objawy ostrej salmonellozy przebiegającej bez powikłań to;

  • nudności, wymioty, biegunka,
  • bóle kurczowe brzucha,
  • ból głowy, bóle mięśni,
  • gorączka do 39°C;

Jeżeli choroba przedłuża się może wystąpić;

  • przetrwała gorączka,
  • zapalenie stawów odczynowe lub septyczne, szpiku i kości oraz stawów krzyżowo-biodrowych,
  • zakażenie przyranne, ropnie tkanek miękkich,
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i tętnic,
  • zapalenie wsierdzia, osierdzia, płuc,
  • ropień płuca, ropniak,
  • hipowolemia,
  • przedłużająca się choroba śledziony (ropień),
  • przedłużająca się choroba wątroby (ropień),
  • zakażenie dróg moczowo-płciowych.

Główne przyczyny choroby to spożycie pokarmu lub wody zakażonych bakterią, kontakt z chorym człowiekiem, kontakt z przewlekłym bezobjawowym nosicielem, bezkwaśność, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, toczeń rumieniowaty układowy, kamica pęcherzyka, dróg żółciowych czy nerek, niektóre leki oraz kilka innych.

Czynnikami zwiększającymi ryzyko zakażenia są niedokrwistość hemolityczna, nowotwory złośliwe, zespoły nabytego upośledzenia odporności, zmniejszona kwasowość treści żołądkowej, kontakt ze zwierzętami domowymi, które wydalają bakterię Salmonella w kale, a w szczególności z gadami.

Diagnoza nie jest oczywista, ponieważ objawy mogą przypominać inne choroby. Do takich zalicza się wirusowe zapalenie żołądka i jelit, inne ogniska bakteryjne lub posocznica, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego lub pęcherzyka żółciowego, czy perforacja jelita.

Wśród badań, mających na celu ułatwienie postawienia trafnej diagnozy wykonuje się przede wszystkim posiew krwi, kału, moczu i określonych tkanek, a także badania ogólne. Podejmuje się również próby hodowli bakterii z pobranego materiału.

Patologiczne zmiany wywoływane przez chorobę to owrzodzenia błony śluzowej, krwotoki i ogniska martwicy, rozrost i przerost układu siateczkowo-śródbłonkowego oraz ropnie tkanek miękkich i narządów.

Profilaktyka zakażeń salmonellą obejmuje przede wszystkim właściwą higienę przy produkcji, transporcie i przechowywaniu żywności oraz kontrolę rezerwuaru zwierzęcego. Należy pilnować się z regularnym myciem rąk. Na tego typu zakażenia bakteryjne nie ma skutecznej szczepionki.

U chorych z zapaleniem jelita cienkiego i okrężnicy rokowania są bardzo dobre. Poza przypadkami wśród osób bardzo młodych i bardzo starych, osłabionych oraz przebywających w zakładach zbiorowych. Jeżeli dojdzie do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i wsierdzia rokowanie jest złe, nawet w przypadku wczesnego podjęcia właściwej terapii. Śmiertelność zakażonych jest zwiększona w przypadku szczepów opornych na znaczną ilość leków.

W przypadku dzieci, a szczególnie u noworodków, istnieje zwiększone prawdopodobieństwo wystąpienia nosicielstwa pochorobowego. Pośród osób po 60 roku życia odsetek nosicielstwa jest wysoki. Przypuszcza się, że z powodu umiejscowienia bakterii w drogach żółciowych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---