Ropień mózgu

ropień mózgu

Ropień mózgu to pojedyncze i mnogie ropnie zwykle powstają wtórnie w stosunku do pierwotnego ogniska zapalnego znajdującego się poza ośrodkowym układem nerwowym. Objawy kliniczne mogą przypominać guz mózgu, ale rozwijają się znacznie szybciej. Najpierw rozwija się proces zapalny, następnie martwica, a w końcu wokół ropnia wytwarza się torebka.

Główne objawy choroby to;

  • na początku bóle głowy narastające do silnych,
  • nudności, wymioty,
  • zmiany psychiczne narastające do stuporu i śpiączki,
  • brak gorączki lub nieznacznie podwyższona ciepłota ciała,
  • sztywność karku,
  • napady padaczkowe,
  • obrzęk twarzy nerwu wzrokowego,
  • ogniskowe objawy neurologiczne zależne od umiejscowienia ropnia.

Przyczyną choroby jest szerzenie się zakażenia przez ciągłość ze zmienionego zapalnie ucha, wyrostka sutkowatego, zatok lub ogniska zębopochodnego, zapalenie kości czaszki, otwarty uraz czaszki, przebyta kraniotomia, bakteriemia w przebiegu ropnia płuc, zapalenia płuc, bakteryjne zapalenie wsierdzia, zakażenie grzybicze jamy nosowo-gardłowej, toksoplazmoza (u pacjentów z AIDS), wrodzona wada sinicza serca, leczenie dożylne, w 20% przypadków nie znajduje się ogniska pierwotnego. Najczęstsze drobnoustroje będące przyczyną ropnia to paciorkowce, gronkowce, Gram-ujemne pałeczki jelitowe i beztlenowe, nokardia.

Czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia tej choroby są; AIDS, immunodepresja, nadużywanie podawania dożylnego leków.

Choroba może być pomylona z guzem mózgu, udarem, krwawieniem śródczaszkowym, ropniakiem podtwardówkowym, ropniem zewnątrztwardówkowym lub zapaleniem mózgu.

W badaniach laboratoryjnych leukocytoza może być prawidłowa lub lekko podwyższona. W hodowli z treści ropnia przeważają: Toxo-plasma gondii, gronkowce, tlenowce i beztlenowce, a w rzadkich przypadkach grzyby. W badaniach krwi stwierdza się nieznaczne zwiększenie odsetka granulocytów wielojądrzastych, podwyższony OB.

Dieta chorego powinna być płynna, jeśli występują nudność i wymioty.

Profilaktyka obejmuje odpowiednie leczenie stanów zapalnych ucha, wyrostka sutkowatego, ropni okołowierz-chołkowych zębów i innych czynników usposabiających. Stosuje się profilaktyczne podawanie antybiotyków po skomplikowanych złamaniach czaszki lub penetrujących ranach głowy.

Powikłaniem tej choroby są trwałe ubytkowe objawy neurologiczne, powikłania chirurgiczne, nawrót ropnia lub napady padaczkowe.

1/3 wszystkich przypadków stanowią dzieci. Rzadko stwierdza się ropień u niemowląt, natomiast z chorobą często współistnieją sinicze wrodzone wady serca. Wiek chorego nie wpływa na wielkość ropnia i na nasilenie ubytkowych objawów neurologicznych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---