Reflux przełyku

Choroba refluksowa przełyku to inaczej zarzucanie treści żołądkowo-dwunastniczej do przełyku z zapaleniem lub bez zapalenia przełyku.

Objawy tej choroby są następujące;

  • zgaga,
  • cofanie się treści żołądkowej,
  • dysfagia,
  • ból typu wieńcowego w klatce piersiowej,
  • skurcz oskrzeli,
  • zapalenie krtani,
  • przewlekły kaszel,
  • uczucie „gałki”,
  • u niemowląt: nawracające wymioty, brak prawidłowego rozwoju, zespół bezdechu.

Przyczyną choroby są zaburzenia relaksacji dolnego zwieracza przełyku. Refluks może występować u kobiet w ciąży. Może być wynikiem osłabionej motoryki przełyku i nieprawidłowej czynności LES. U niemowląt przyczyna choroby może być relaksacja zwieracza. U wszystkich grup wiekowych może występować opóźnione opróżnianie żołądkowe lub nadmierne wydzielanie kwasu.

Do czynników zwiększających prawdopodobieństwo choroby zalicza się pokarmy, które obniżają ciśnienie w dolnym zwieraczu przełyku, pokarmy, które drażnią śluzówkę przełyku, przepuklinę rozworu przełykowego, palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, kawę, niektóre laki, założony na stałe zgłębnik żołądkowy oraz urazy klatki piersiowej.
U małych dzieci przyczyną choroby może być zespół Downa, opóźnienie rozwoju, porażenie mózgowe, stan po zabiegu przetoki tchawiczo-przełykowej.

Diagnoza może być mylnie postawiona przy chorobach takich jak infekcyjne zapalenie przełyku, chemiczne zapalenie przełyku, uszkodzenie popromienne, choroba Crohna, dusznica bolesna, rak przełyku, zapalenie przełyku wywołane połykaniem tabletek, achalazja oraz  choroba wrzodowa.

W celu jednoznacznego zdiagnozowania choroby wykonuje się badania z zakresu diagnostyki obrazowej. Zalicza się tutaj badanie radiologiczne kontrastowe przełyku, w którym stwierdza się zazwyczaj obecność przepukliny wślizgowej rozworu przełykowego, nieregularność błony śluzowej z powodu zapalenia i obrzęku, widoczne podłużne poletkowanie, nadżerki, oraz owrzodzenia i gładko obrysowane zwężenia.

Osoba cierpiąca z powodu refluksu powinna unikać w diecie czekolady, mięty, cebuli, potraw bogatotłuszczowych, alkoholu, tytoniu, kawy oraz soków owocowych.

Profilaktyka choroby jest długotrwała, stosuje się podtrzymującą terapię lekami blokującymi receptory H2 wraz z odpowiednim trybem życia i modyfikacją diety w celu zapobiegania nawrotom objawów. Każdego roku chory powinien wykonać endoskopię, biopsję i cytologię w celu wykrycia dysplazji Barretta.

Wśród powikłań wyróżnia się objawy ze strony płuc, uszu, nosa i gardła, a także ból w klatce piersiowej nie będący pochodzenia sercowego.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---