Opryszczka ciężarnych

opryszczka ciężarnych

Opryszczka ciężarnych to rzadka, samoograniczająca się choroba skórna na podłożu immunologicznym, występująca najczęściej w środkowym okresie ciąży. Początek zazwyczaj przypada na drugi trymestr ciąży z ustąpieniem objawów po porodzie. Może wystąpić w przebiegu następnych ciąż, objawia się występowaniem polimorficznych pęcherzyków, grudek lub dużych pęcherzy, często umiejscowionych w okolicy okołopępkowej lub na innych częściach tułowia. Może zajmować pośladki, przedramiona, powierzchnie dłoniowe rąk i podeszwowe stóp. Rzadziej występuje na skórze owłosionej głowy i twarzy. Pęcherzyki mogą się zlewać w duże pęcherze, pękać i tworzyć krosty, następnie ustępować, pozostawiając ogniska hiperpigmentacji, błony śluzowe są wolne od wykwitów, chociaż na śluzówce jelit mogą występować zmiany podobnie jak w chorobie trzewnej, jednak bez objawów złego wchłaniania.

Głównym objawem choroby są intensywnie purpurowe grudki lub pęcherzyki, pojawiające się początkowo w okolicy okołopępkowej i uogólniające się.

Przyczyna choroby jest nieznana, ale podejrzewa się zmiany immunologiczne. Nie jest wywoływana przez wirusa opryszczki, ale wiąże się ją z HLA-DR3 i HLA-DR4, możliwa jest również rola antygenu II klasy kompleksów zgodności tkankowej.

Ryzyko wystąpienia opryszczki zwiększa wystąpienie objawów choroby w poprzedniej ciąży. Natomiast zakażenie wirusem opryszczki nie zwiększa ryzyka choroby.

W badaniach laboratoryjnych rozmaz szkiełkowy pazancka jest ujemny, hodowla wirusa HSV ujemna, możliwe jest stwierdzenie obwodowej hipereozynofili.

Chorobowe zmiany patologiczne to podnabłonkowe pęcherzyki, często z eozynofilami i obrzękiem brodawek skóry. Rzadko występuje akantoliza, stan zapalny w obrębie otaczających powierzchownych i głębokich naczyń krwionośnych skóry.

Profilaktyka obejmuje unikanie kontaktu z osobami zakażonymi. Niektórzy polecają rozwiązanie ciąży cięciem cesarskim, jeśli wiadomo, że matka jest zakażona. Wskazane jest unikanie prenatalnego monitorowania płodu przez zakładanie elektrod na skórę głowy w przypadkach, w których zmiany skórne u matki występują na narządach płciowych. Użycie estrogenów lub progesteronu może wyzwolić nawrót choroby.

Choroba może dawać powikłania w postaci wtórnych nadkażeń bakteryjnych. Mogą wystąpić skutki uboczne nadmiernego leczenia ogólnego w czasie ciąży, obumarcie płodu, przedwczesny poród, może mieć miejsce opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego płodu. Czasem może nastąpić zapalenie spojówek, zapalenie rogówki, zaćma, wstrząs oraz przejściowa opryszczka ciężarnych u noworodków.

Główny rozsiew zmian następuje w 2 i 3 trymestrze ciąży. Zmiany zazwyczaj ustępują po porodzie, ale często nasilają się w połogu. Opryszczka ma skłonność do nawrotów w następnych ciążach. Ogólnie stosowane steroidy mogą powstrzymać pojawianie się nowych zmian, złagodzić świąd i przebieg choroby, leki pogarszają rokowanie dla płodu. U karmiących piersią kobiet obserwuje się krótszy czas trwania opryszczki ciężarnych.

Wraz z opryszczką ciężarnych może występować zaśniad graniasty lub nabłoniak kosmówkowy.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---