Odmrożenia

odmrożenia

Odmrożenia są miejscowymi powikłaniami, wywołanymi działaniem niskiej temperatury, wynikiem jest zmniejszenie przepływu krwi przez dotkniętą części ciała. Następuje odwodnienie, enzymatyczne uszkodzenie i ostatecznie śmierci komórek. W ciężkich przypadkach, przy głębokim zamrożeniu tkanek, może dojść do uszkodzenia głębiej leżących naczyń krwionośnych, mięśni i tkanki nerwowej. Odmrożenia wpływają na układ wewnątrzwydzielniczy i zewnątrzwedzielniczy, metaboliczny oraz przede wszystkim na skórę.

Początkowym objawem uszkodzenia jest obszar zimny, twardy, blady i niewrażliwy na dotyk. Po ogrzaniu obszar ten staje się obrzmiały, bolesny i pokrywa się czerwonymi krostami. Nastepne objawy to;

  • utrata czucia dotyku,
  • zdrętwienie,
  • pulsujący ból,
  • nadmierna potliwość,
  • bóle stawowe,
  • zblednięcie,
  • obrzęk podskórny,
  • przekrwienie,
  • pojawianie się pęcherzyków na skórze,
  • zasinienie,
  • martwica skóry,
  • zgorzel.

Przyczyną powstania odmrożeń jest najczęściej przedłużone oddziaływanie niskiej temperatury oraz ponowne ochłodzenie odtajałych kończyn.

Czynników, które mogą sprzyjać powstawaniu odmrożeń to upośledzenie umysłowe, wpływ alkoholu lub nadużywanie leków, choroby psychiczne, temperatura otoczenia poniżej -18°C, palenie papierosów, podeszły wiek oraz choroba Raynauda.

W badaniach laboratoryjnych obserwuje się zagęszczenie krwi oraz upośledzenie funkcji wątroby.

Terapia obejmuje pomoc doraźną dla chorego bez wyczuwanego tętna na obwodzie lub nie oddychającego z zabiegami reanimacyjnymi, ogrzewaniem poprzez podawanie ciepłych płynów dożylnie i ciepłego tlenu włącznie z zapobieganie ponownemu ochłodzeniu. Może powstać konieczność utrzymywania odmrożonych części w stanie zamrożenia aż do chwili przetransportowania do ośrodka, w którym może być udzielona pomoc. Konieczne jest leczenie hipotermii oraz ostrożne ogrzanie chorego. Do momentu przyjazdu pomocy należy zabezpieczyć chorego przed wilgocią. Jeżeli chory jest przytomny, należy podać mu do picia płyny z dużą zawartością cukru. Amputacji kończyny nie należy brać pod uwagę aż do ostatecznego rozpoznania martwicy, które może trwać do 3 tygodni. Po rozpoczęciu leczenia nie powinno się dopuścić do powstania zakażenia.

Odżywianie jest zależne od tolerancji chorego, należy mu podawać do picia ciepłe płyny.

Aby nie dopuścić do powstania odmrożenia należy ubierać się warstwowo, odpowiednio do niskiej temperatury. Należy okrywać kończyny i wystające części ciała. Wskazane jest właściwe przygotowanie się do podróży do miejsc o zimnym klimacie oraz unikanie spożycia alkoholu.

Mogą wystąpić powikłania odmrożeń w postaci hiperglikemii, kwasicy, zaburzeń rytmu serca, utraty tkanek, zgorzeli a nawet zgonu.

U dzieci z niewielkimi odmrożeniami może nastąpić utrata ośrodków wzrostu w warstwie podstawnej naskórka. W przypadku odmrożeń, a zwłaszcza rozległych w podeszłym wieku choroby współistniejące mogą zwiększać śmiertelność, mogą mieć miejsce powikłania związane z osteoporozą okołostawową oraz większa wrażliwość na hipotermię.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---