Nieżyt nosa

nieżyt nosa

Nieżyt nosa alergiczny to szybka lub opóźniona reakcja na alergeny przenoszone drogą powietrzną, rozpoczynająca się od powstania i obecności swoistych receptorów łączących się z przeciwciałami należącymi do klasy IgE na komórkach tucznych błony śluzowej nosa. Po bezpośredniej reakcji typu wczesnego następuje bardziej wydłużona, późna faza reakcji. Alergiczny nieżyt nosa może być sezonowy lub całoroczny (niesezonowy), zależnie od klimatu i uwarunkowań osobniczych oraz od rodzaju antygenu będącego czynnikiem sprawczym. Sezonowy katar jest zwykle związany z alergią na pyłki traw, drzew i chwastów, całoroczny jest związany z reakcją na roztocze występujące w kurzu domowym, produkty odzwierzęce i pleśnie.

Do objawów alergicznego nosa zalicza się;

  • niedrożność nosa,
  • obrzęknięta błona śluzowa,
  • kichanie, często napadowe,
  • łzawienie oczu,
  • uczucie zapchanych uszu,
  • zmęczenie, zaburzenia snu,
  • oddychanie ustami,
  • drapanie w gardle,
  • zmiana barwy głosu,
  • drażniący kaszel,
  • ściekanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła,
  • zaburzenia powonienia,
  • swędzenie nosa, oczu, uszu i podniebienia.

Główne przyczyny choroby to białko roślinne i zwierzęce, pyłki, roztocze, pleśnie, wysuszone cząstki śliny i moczu, szczątki rozpadających się tkanek: karaluchów, świerszczy; owoce morza – krewetki.

Czynnikami zwiększającymi prawdopodobieństwo wystąpienia dolegliwości są; dodatni wywiad rodzinny, powtarzające się narażenie na zagrażający antygen, narażenie na wiele antygenów będących czynnikami sprawczymi, obecność innych chorób alergicznych oraz nieprzestrzeganie stosowania odpowiednich środków terapeutycznych.

Aby potwierdzić diagnozę alergicznego nieżytu nosa wykonuje się badania takie jak morfologia krwi z rozmazem, wymaz z nosa i badanie cytologiczne pod kątem eozynofilów, ocenę stężenia IgE
Wpływ leków na wyniki badań: steroidy mogą spowodować normalizację stężenia eozynofilów.
Wpływ innych chorób na wyniki badań: wtórne infekcje mogą zmienić obraz choroby i zmniejszyć eozynofilię, inwazje pasożytów mogą znacznie podwyższyć stężenie eozynofilów.

W celach profilaktycznych należy unikać alergenów, które powodują odczyn zapalny i nieżyt nosa. Pomocna może być klimatyzacja i unikanie wychodzenia z pomieszczeń podczas sezonu pylenia, utrzymanie domu we wzorowej czystości i możliwie najmniejszego zapylenia w celu jak najlepszego usunięcia kurzu ze środowiska chorych wrażliwych na ten alergen. Konieczne jest ograniczenie kontaktu ze zwierzętami oraz poleca się trzymania zwierząt w domu. Należy unikać drażniących czynników środowiska, gryzących wyziewów, dymu, oraz stosować przeciwalergiczne kołdry i poduszki.

Powikłaniami przy alergicznym nieżycie nosa mogą być wtórne zakażenia, zapalenie ucha środkowego i zatok przynosowych, krwawienie z nosa, zmniejszona pojemność życiowa płuc, objawy działania podawanych przewlekle leków, czy zmiany zarysów twarzy

Celem chorego powinno być maksymalne złagodzenie i kontrolowanie objawów. Terapia powinna być każdorazowo dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta. Zmiany immunologiczne zachodzące w miarę upływu czasu często są połączone ze złagodzeniem objawów alergicznego nieżytu nosa, dlatego ważne jest aby odpowiednio wcześnie wprowadzić właściwą terapię.

U dzieci należy brać pod uwagę alergię jako podstawową przyczynę uporczywego kataru. Zrozumienie i zaangażowanie ze strony rodziny, kontrola środowiska zewnętrznego wymaga wysiłku i współpracy. Czasem konieczne jest usunięcie dywanów i tapet, roślin doniczkowych oraz zwierząt domowych.
W wieku podeszłym, przyczyną alergicznego nieżytu nosa mogą być działania niepożądane leków, ilość i jakość alergenów powodujących objawy mogą być zmienne, objawy mogą osłabnąć w 4-5 dekadzie życia.
Zmiany fizjologiczne zachodzące w czasie ciąży mogą nasilać wszystkie typy nieżytu nosa, m.in. nieżyt alergiczny, naczynio-ruchowy, niealergiczny z eozynofilią.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---