Niewydolnośc nerek

Niewydolność nerek to inaczej zespół polegający na gwałtownym pogorszeniu się funkcji nerek z następczą akumulacją w ustroju produktów przemiany białek.Choroba dotyczy dwóch układów; moczowo-płciowego i sercowo-naczyniowego.

Objawów mogących świadczyć o niewydolności nerek jest wiele. Zalicza się do nich m.in.

  • jadłowstręt,
  • ból w okolicy lędźwiowej,
  • majaczenie,
  • biegunka,
  • zmiany skórne – wybroczyny, plamicę, wysypkę,
  • obrzęki,
  • krwawienie z nosa,
  • męczliwość, senność, osłabienie,
  • krwawienie z przewodu pokarmowego,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • kurcze mięśniowe,
  • nudności, wymioty,
  • skąpomocz,
  • zapalenie osierdzia,
  • wybroczyny krwawe,
  • napady drgawek,
  • przykry zapach z ust,
  • suchość w jamie ustnej.

Przyczyn niewydolności nerek jest wiele i zależą one od rodzaju niewydolności;

  • niewydolnośćnerek przednerkowa – hipowolemia, względna hipowolemia – zastoinowa niewydolność krążenia, marskość wątroby, zespół nerczycowy, wczesna faza posocznicy,
  • niewydolność nerkowa – cewkowe, śródmiąższowe zapalenie nerek, zakażenia, ostra martwica cewek, bezmocz odruchowy, gwałtownie postępujące kłębuszkowe zapalenie nerek, ciąża, toczeń rumieniowaty układowy,
  • naczyniowa niewydolność nerek – niedokrwienie, tętniak rozwarstwiający aorty, pęknięty tętniak aorty brzusznej,
  • pozanerkowa niewydolność nerek – zamknięcie drogi odpływu moczu.

Czynniki zwiększające ryzyko powstania choroby są następujące - zabiegi chirurgiczne, leczenie aminoglikozydami, zastoinowa niewydolność krążenia, środki cieniujące, wstrząs septyczny, leki nefrotoksyczne, podanie kontrastu u osób wrażliwych. Dodatkowo wydaje się, że dopamina i mannitol zwiększają ryzyko powstania ostrej niewydolności nerek w pewnych grupach, szczególnie u chorych na cukrzycę.

W calach diagnostycznych przeprowadza się szereg badań laboratoryjnych mających na celu ogólne badanie moczu, badanie osadu moczu, ocenę stężenia elektrolitów w moczu i osmoralności. Badania w przypadku niewydolności nerek ukazują wiele nieprawidłowości.

W diecie należy wprowadzić ograniczenia płynowe do objętości wydalanego moczu plus 500 ml/d., należy wyeliminować potas, jeśli jego stężenie w surowicy krwi jest podwyższone. Aminokwasy podaje się doustnie i dożylnie, a także zwiększa się podaż węglowodanów w celu zmniejszenia katabolizmu. W niektórych przypadkach wprowadza się żywienie pozajelitowe w celu zmniejszenia katabolizmu.

Niewydolność nerek może wiązać się z wieloma powikłaniami zdrowotnymi. Najcięższym przykładem powikłań jest posocznica, która jest najczęstszą przyczyną śmierci. Wśród powikłań wymienia się również napady drgawek, obrzęki, obrzęk płuc, zastoinowa niewydolność krążenia, hiperkaliemia, porażenia, arytmie, zgon (50%), zapalenie osierdzia/tamponada, mocznica, krwotoki, niedociśnienie.

Wraz z tą chorobą może współistnieć wiele innych, wśród nich np. wodonercze, uszkodzenie mięśni, zastoinowa niewydolność krążenia, marskość wątroby, nadciśnienie złośliwe, ciężkie urazy ciała, oparzenia, reakcje poprzetoczeniowe czy krwotoki wewnętrzne.

W wieku dziecięcym niewydolność nerek jest zazwyczaj chorobą wrodzoną. U osób starszych schorzenie występuje częściej, a szczególnie po zabiegach chirurgicznych,

U kobiet w ciąży może dojść do zakażenie macicy, zatrucia ciążowego i podobnych powikłań ciążowych, martwicy kory nerek oraz do poporodowej niewydolności nerek.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---