Mięśniaki macicy

Mięśniaki macicy to łagodne guzy kształtujące się przeważnie w mięśniówce macicy, ale z różną ilością włókien tkanki łącznej. Są to guzy gładkokomórkowe lub włókniakomięśniaki, są dobrze ograniczone, otoczone pseudotorebką.
Wyróżnia się trzy główne typy mięśniaków:

  • podśluzówkowy: około 5% wszystkich mięśniaków; jest odpowiedzialny za nieprawidłowe krwawienia maciczne, zakażenia, czasami wystaje przez szyjkę,
  • podsurowicówkowy: bardzo częsty, może być uszypułowany, ale rzadko się oddziela,
  • śródścienny: bardzo częsty, może być przyczyną powiększonej macicy.

Zwykle mięśniaki nie dają żadnych objawów, można je jedynie podejrzewać w związku ze stwierdzonymi zmianami w badaniu ginekologicznym. Bardzo częstym objawem jest nieprawidłowe krwawienie z macicy, niedokrwistość. Ucisk pęcherza moczowego może powodować ból w okolicy podbrzusza oraz częstomocz, dodatkowo duże guzy mogą powodować obrzęk oraz żylaki kończyn dolnych. Ból może być wynikiem krwiaka lub zakażenia mięśniaka. Należy pamiętać, że niepłodność może być rezultatem istnienia mięśniaka podśluzówkowego deformującego jamę macicy. Szybki wzrost mięśniaka, szczególnie w okresie okołomenopauzalnym oraz po menopauzie, może być spowodowany przez mięsaka.

Mięśniaki mogą wzrastać z niecałkowicie zróżnicowanych komórek, które w sposób prawidłowy przekształciłyby się w komórki mięśniówki oraz tkanki łącznej, mogą równie dobrze wzrastać z matrycy niedojrzałych komórek  mięśniówki gładkiej. Występuje tu znamienny wpływ pobudzający estrogenów, np. nie obserwuje się mięśniaków przed menarche, gwałtownie wzrastają w ciąży, w trakcie stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych oraz przy obecności guzów wytwarzających estrogeny. Mięśniaki ulegają regresji po ciąży oraz po menopauzie.

Przy diagnostyce laboratoryjnej przeprowadza się test ciążowy, w celu wykluczenia ciąży, morfologię krwi z rozmazem krwinek białych, OB, oraz CA125 – w niektórych przypadkach mięśniakowatej macicy może być lekko podwyższony, lecz jest najbardziej przydatny w różnicowaniu mięśniaków z różnymi gruczolakorakami występującymi w obrębie narządu płciowego.

Mięśniaki są zazwyczaj mnogie, różnego kształtu i umiejscowienia. Odnotowano doniesienia o mięśniaku ważącym prawie 45 kg.
W mięśniakach mogą zachodzić następujące typy przemian:

  • hialinizacja: bardzo częsta, rezultatem jej jest upłynnienie i tworzenie się torbieli,
  • kalcyfikacja: jest to późno występujący rezultat zaburzeń krążenia w mięśniaku,
  • zakażenie i ropienie: mięśniaki podśluzówkowe mają skłonność do infekcji i mogą być przyczyną uogólnionego zakażenia,
  • martwica: mięśniaki podsurowicze i uszypułowane wykazują skłonność do wtórnej martwicy i skręcania się,
  • przemiana mięsakowata: w mięśniakach macicy obserwuje się wzrost występowania mięsaków.

W celach profilaktycznych należy uwzględnić ryzyko wzrostu mięśniaków podczas stymulacji estrogenami, np. tabletki antykoncepcyjne, ciążę lub estrogenową terapię zastępczą.
Powikłaniem mięśniaków podczas ciąży jest najczęściej poronienie lub przedwczesny poród. Szybki wzrost mięśniaka w II trymestrze ciąży prowadzi do jego zwyrodnienia oraz występowania bólu, natomiast w III trymestrze jest przyczyną dystocji szyjkowej podczas ciąży i porodu. Wcześniej wykonana miomektomia może być przyczyną pęknięcia macicy w trakcie ciąży, dlatego zaleca się wykonanie cięcia cesarskiego, jeśli podczas miomektomii otwarto jamę macicy. Należy pamiętać, że ciąża maskuje pozostałe nowotwory narządu płciowego, np. mięsaka macicy, raka jajnika.
U pacjentek w wieku podeszłym w okresie pomenopauzalnym z mięśniakami nowo powstałymi lub z szybkim wzrostem już istniejących, albo z powiększoną macicą można w dużym stopniu podejrzewać istnienie mięsaka lub innej choroby nowotworowej narządu płciowego. Guzy te nie są spotykane u kobiet przed pokwitaniem.

Warto pamiętać, że z wiekiem stale wzrasta występowanie mięśniaków, lecz do wzrostu najwyższego dochodzi w grupie kobiet po menopauzie.

 

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---