Miażdżycowe zwężenie tętnic
Miażdżycowe zwężenie tętnic jest chorobą tętnic obwodowych, może przebiegać w postaci ostrej lub przewlekłej. Zamknięcie lub zwężenie światła aorty lub jej dużych odgałęzień powoduje zaburzenia w przepływie krwi, zwykle do stóp i nóg. Zajęte mogą być również tętnice krezkowe i trzewne. Zamknięcia powodują powstanie niedokrwienia, dolegliwości bólowych, owrzodzeń skóry i zgorzeli.
Najczęstsze objawy mogące świadczyć o miażdżycowym zwężeniu tętnic to;
- chromanie przestankowe – ból wywołany wysiłkiem ustępujący w spoczynku,
- miejsce okluzji determinuje umiejscowienie bólu,
- zamknięcie w obrębie aorty brzusznej i/lub naczyń biodrowych wywołuje chromanie w obrębie lędźwi, pośladków i bioder,
- zamknięcie tętnicy udowej powoduje chromanie łydki,
- stopień obturacji determinuje tolerancję wysiłku, a jeśli jest odpowiednio duży, to wywołuje ból spoczynkowy,
- tętna są osłabione lub brak ich zupełnie,
- kończyna jest chłodna, blada i typowo pojawia się zaczerwienienie przy opuszczeniu kończyny,
- atroficzne zmiany skórne często powodują, że skóra ma charakterystyczny świecący wygląd.
Zwężenie tętnic jest praktycznie zawsze powikłaniem miażdżycy, jednakże mechanizm zamknięcia może równie dobrze spowodować zator, zakrzepica, złamanie lub uraz.
Czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia dolegliwości są; palenie papierosów, hiperlipidemia, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze i stres fizyczny.
Patologią choroby są masy zamykające światło tętnicy, zwapniałe złogi w zamkniętym naczyniu w warstwie środkowej w obrębie blaszki miażdżycowej.
Osoba u której wykryto miażdżycowe zwężenie tętnic powinna skończyć z nałogiem palenia tytoniu, pielęgnować stopy i nogi, wprowadzić stopniowany program ćwiczeń fizycznych i kontrolę masy ciała. Ważna jest kontrola stężenia cholesterolu, kontrola zakażeń oraz zmiana trybu życia. Konieczna jest także kontrola diety oraz redukcja masy ciała w przypadku nadwagi.
W celach profilaktycznych zaleca się okresowe kontrole stanu zdrowia, higieniczny styl życia, obejmujący odpowiednią dietę i dostateczny program ćwiczeń, a także unikanie palenia papierosów.
Powikłaniem pochorobowym są martwice, zgorzel, a w skrajnych przypadkach nawet amputacja kończyny.
Choroba może przebiegać bardzo różnie. Może postępować wolno z łatwo dającymi się kontrolować dolegliwościami, lub szybko z postępującym pogorszeniem i z ciężkimi dolegliwościami wymagającymi interwencji chirurgicznej.
Do chorób współistniejących zalicza się przede wszystkim miażdżyce, dysplazję wtóknisto-mięśniową, koarktację aorty brzusznej, uszkodzenie popromienne, zespół uwięźnięcia tętnicy podkolanowej, zapalenie tętnic, itd.
