Martwica kości jest martwicą komórek tkanki kostnej.
Objawy martwicy kości są ostre w przypadku niedokrwistości sierpowatokrwinkowej lub po przeszczepie nerki. Zwykle jednak w innych postaciach objawy są podstępne, a dokładne rozpoznanie często nie jest możliwe do ustalenia w ciągu 2 lat od pojawienia się pierwszych objawów choroby. Do głównych objawów chorobowych martwicy kości zalicza się;
Przyczyny martwicy kości są samoistne. Choroba może wystąpić po złamaniach, szczególnie szyjki kości udowej, zwichnięciach, po chorobie Legga-Calvego-Perthesa ( u dzieci w wieku 6-12 r.ż.), w niedokrwistości sierpowatokrwinkowej, w wyniku zaburzeń metabolicznych i po stosowaniu niektórych leków.
Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi choroby są – choroba Gauchera – szczególnie w przypadku zakażenia pooperacyjnego, cukrzyca, alkoholizm – jedna z najczęstszych przyczyn, hiperlipidemia typu II, IV, leczenie glikokortykosteroidami, otyłość, doustne leki antykoncepcyjne, przeszczepy narządów, szczególnie nerek, ciąża oraz choroba kesonowa.
Choroba może być obecna przy reumatoidalnym zapaleniu stawów, martwicy septycznej i ciężkiej wtórnej nadczynności przytarczyc.
Patologiczne zmiany chorobowe to podchrzęstne złamania, obecne w czasie przebudowy kości, kiedy następuje resorpcja martwiczej tkanki. Następnie dochodzi do zapadnięcia kości z pojawieniem się częściowej nieregularności powierzchni stawowej. Taki stan może doprowadzić do wystąpienia zmian zwyrodnieniowych.
W powikłanych przypadkach może nastąpić pogorszenie się stanu zdrowia chorego. Postępująca martwica prowadzi do wystąpienia w różnym stopniu zmian zwyrodnieniowych w obrębie zajętego stawu. Artroplastyka stawu biodrowego daje rokowanie gorsze niż same zmiany zwyrodnieniowe, z tego powodu zabieg należy odraczać tak długo, jak to jest możliwe.