Łupież pstry

łupież pstry

Łupież pstry jest odmianą powierzchownej grzybicy naskórka. Schorzenie charakteryzuje się występowaniem głównie na skórze tułowia licznych, rozsianych plam o zabarwieniu bladoróżowym lub żółtobrunatnym. U ludności ciemnoskórej wykwity plamiste mogą być przebarwione. Łupież pstry to przypuszczalnie najczęściej spotykana powierzchowna grzybica skóry.

Główne objawy chorobowe to;

  • wykwity plamiste nie poddające się opalania słonecznemu,
  • zwykle kolor brunatnawy lub czerwono-brązowy zmian na powierzchniach odsłoniętych,
  • umiejscowione zwykle w okolicach łojotokowych – klatka piersiowa, ramiona, plecy,
  • wykwity plamiste mają średnice 3-4 mm, są dobrze odgraniczone od otoczenia, wykazują obwodowe rozprzestrzenianie się i skłonność do zlewania,
  • delikatne złuszczenie na powierzchni ognisk,
  • świąd jest rzadko spotykany,
  • zmiany są lepiej widoczne w okresie letnim,
  • zmiany skórne wykazują skłonność do okresowych nawrotów.

Zasadniczą przyczyną rozwoju schorzenia jest zakażenie grzybem drożdżopodobnym z rodzaju Pityrosporum, może także wystąpić w wyniku zmian w składzie łoju wydzielanego przez gruczoły łojowe skóry.

Czynnikami predysponującymi do wystąpienia choroby to wysoka temperatura otoczenia, wzmożona wilgotność, nadmierna potliwość oraz zakażenie wirusem HIV.

Łupież pstry może zostać pomylony z łupieżem białym, bielactwem, łojotokowym zapaleniem skóry oraz wypryskiem pieniążkowatym.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---