Liszaj płaski jest schorzeniem o charakterze zapalnym i dotyczy skóry i błon śluzowych. Wykwitem podstawowym jest wieloboczna grudka o zabarwieniu sinawym, wykazująca mlecznobiałą opalescencję powierzchni. Zmianom skórnym towarzyszy świąd o zróżnicowanym nasileniu. Zmiany błon śluzowych mają postać ogniskowych, niekiedy drzewkowato rozgałęziających się zmleczeń śluzówki.
Podstawowe objawy liszaja płaskiego to;
objawy ze strony włosów i paznokci:
Przyczyny występowania liszaja płaskiego są nieznane, prawdopodobnie związane są z zaburzeniami immunologicznymi. Obserwuje się wysiewy zmian chorobowych po silnych przeżyciach psychicznych.
Do czynników predysponujących do pojawienia się choroby zalicza się leki, substancje chemiczne, reakcję przeszczepu przeciwko biorcy, toczeń rumieniowaty oraz zespoły nakładania się chorób – toczeń rumieniowaty/liszaj płaski.
Osoba u której wystąpił liszaj płaski powinna zmniejszyć narażenie na stres.
Powikłaniem pochorobowym może być łysienie, uszkodzenie płytek paznokciowych oraz rak kolczystokomórkowy w obrębie jamy ustnej.
Zmiany chorobowe mogą samoistnie ustąpić po upływie kilku tygodni. Istnieje możliwość nawrotu choroby pod wpływem stresu emocjonalnego. Nawroty występują w 12-20% przypadków, zwłaszcza u pacjentów ze zmianami skórnymi o charakterze uogólnionym.
Wraz z liszajem płaskim może występować liszaj lśniący, łysienie, miastenia, toczeń rumieniowaty, marskość żółciowa wątroby, bielactwo, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, reakcja przeszczep przeciw gospodarzowi, twardzina ograniczona oraz liszaj stwardnieniowy i zanikowy oraz wirusowe zapalenie wątroby typu C.