Kłębuszkowe zapalenie nerek

kłębuszkowe zapalenie nerek

Kłębuszkowe zapalenie nerek powstaje w wyniku odpowiedzi immunologicznej na zakażenie i prowadzi do uszkodzenia kłębuszków nerkowych. Może być zapoczątkowane zarówno przez zakażenia bakteryjne jak i wirusowe. Choroba najczęściej występuje u dzieci. Charakteryzuje się rozlanymi zmianami zapalnymi w kłębuszkach, a klinicznie – nagłym wystąpieniem krwinkomoczu z obecnością wałeczków erytrocytarnych i miernym białkomoczem. Często jako dolegliwości towarzyszące pojawiają się nadciśnienie tętnicze, obrzęki i niewydolność nerek.

Klasyczne objawy ostrego zespołu nefrytycznego to przede wszystkim:

  • krwinkomocz(100%),
  • skąpomocz lub bezmocz (52%),
  • obrzęki (85%),
  • nadciśnienie tętnicze (82%),
  • niskie miano dopełniacza – C3 (83%),
  • krwiomocz makroskopowy (30%), mocz barwy herbaty,
  • obrzęki twarzy, wokół oczu, ramion, stóp, łydek, po południu i wieczorem,
  • gorączka (rzadko);

Mogą pojawić się także inne objawy w postaci zapalenia gardła, zakażenia dróg oddechowych, płonicy, ciemnego zabarwienia moczu, przyrostu masy ciała, bólów brzucha, pogorszenia się apetytu, bólów pleców, bladości, a także liszajca.

Główna przyczyną rozwoju choroby jest początek w postaci zakażenia wywołanego przez paciorkowce beta-hemolizujące grupy A. Ponowne wystąpienie kłębuszkowego zapalenia  nerek zdarza się rzadko, ponieważ po przejściu choroby organizm nabiera odporności na antygen. Odnotowano także przypadki „poinfekcyjnego” kłębuszkowego zapalenia nerek po zakażeniach wywołanych przez pneumokoki, gronkowce, meningokoki, wirusa ospy wietrznej oraz wirusy zapalenia wątroby.

Czynniki predysponujące do wystąpienia choroby to zakażenia wywołane przez typy drobnoustrojów o działaniu nefrytycznym, endemie z cyklicznymi epidemiami. Przypadki subkliniczne są 20-krotnie częstsze. Zakażenia paciorkowcowe mogą być przyczyną gorączki reumatycznej, jak i ostrego kłębuszkowego zapalenia nerek, rzadko obu razem.

W rozpoznaniu w niektórych przypadkach stwierdza się błoniasto-rozplemowe kłębuszkowe zapalenie nerek, inne poinfekcyjne kłębuszkowe zapalenia nerek, toczeń rumieniowaty układowy, nefropatię IgA, a czasem gwałtownie postępujące kłębuszkowe zapalenie nerek.

W celach dokładnego rozpoznania choroby przeprowadza się szereg analiz laboratoryjnych, w których stwierdza się różne nieprawidłowości. Wyniki obrazują m.in. niedokrwistość, testy paciorkowcowe uwidaczniają wiele antygenów, widoczne są wałeczki erytrocytarne w badaniu ogólnym moczu, hipertrójglicerydemia, białkomocz, obniżone przesączanie kłębuszkowe, mocznica oraz podwyższone stężenie kreatyniny w surowicy. Wykonuje się również wymaz z gardła lub skóry pod kątem obecności paciorkowców.

W diecie należy ograniczyć do minimum dosalanie potraw aż do ustąpienia obrzęków, nadciśnienia tętniczego, niewydolności nerek. Wskazane jest ograniczenie spożycia białka w razie kwasicy metabolicznej oraz unikanie pokarmów bogatych w potas.

Choroba może zostawić po sobie powikłania w postaci retinopatii nadciśnieniowej, encefalopatii nadciśnieniowej, gwałtownie postępującego kłębuszkowego zapalenia nerek, nieprawidłowych badań moczu jeszcze przez kilka lat. W nielicznych przypadkach możliwe jest wystąpienie przewlekłej niewydolność nerek i wyraźne pogorszenie się przesączania kłębuszkowego, również zespół nerczycowy występuje w około 10% przypadków choroby.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---