Kiła

kiła

 

 

 

 

Kiła jest to infekcja charakteryzująca się następującymi po sobie stadiami, wywołana przez krętka bladego – Treponema pallidum, kiła zakaźna obejmuje stadium pierwotne i stadium wtórne. Może obejmować neurosyfilis, czyli kiłę ośrodkowego układu nerwowego. Jeżeli pacjent nie jest leczony, to stadium zakaźne może przejść w postać utajoną. Kiła utajona stanowi fazę bezobjawową. Jeśli pojawia się po upływie do jednego roku od fazy zakaźnej, to jest opisywana jako kiła wczesna utajona. Jeżeli okres ten wynosi 2 lub więcej lat, to jest określana jako kiła utajona późna. Kiła trzeciorzędowa to kiła późna uogólniona, z kolei jako kiłę wrodzoną określa się kiłę nabytą w okresie życia wewnątrzmacicznego. Kiła jest chorobą dotykającą układ rozrodczy, skórę, układ zewnątrzwydzielniczy, nerwowy oraz sercowo-naczyniowy.

Kiłę można rozpoznać po kilku charakterystycznych objawach, zależą one od stadium choroby;

Kiła pierwotna:

Objaw pierwotny powstaje z wykwitu o charakterze małej grudki, która przekształca się stopniowo w owrzodzenie o średnicy 0,3-2,0 cm, określane jako wrzód twardy lub objaw pierwotny. Owrzodzenie to jest niebolesne, a jego brzeg twardy, wałowato uniesiony, wewnątrz znajduje się surowicza, lekko żółtawa, sącząca się wydzielina. Objaw pierwotny pojawia się po upływie 9-90 dni od zakażenia. Zmiana zazwyczaj jest umiejscowiona na narządach płciowych. Najczęściej wrzód jest pojedynczy, ale może mieć również postać mnogą. Przeważnie występuje również powiększenie węzłów chłonnych pachwinowych. Zmiana skórna ustępuje samoistnie po upływie 3-6 tygodni bez pozostawienia blizny. W przypadku kiedy zmiana była duża, jeszcze przez pewien czas po zagojeniu się owrzodzenia może być wyczuwalny twardy naciek.

Kiła wtórna:

U 1/4 pacjentów postać ta występuje po 2-6 tyg. od zakażenia, nakładając się na występowanie objawu pierwotnego, u większości pacjentów ustępuje samoistnie po 2-6 tygodniach. Objawy mogą się zaostrzać i zanikać w okresie pomiędzy kiłą wtórną a kiłą późną. Zmiany skórne w postaci osutki są symetrycznie rozmieszczone, polimorficzne, mogą występować wykwity grudkowe w kolorze gotowanej szynki. Przy zmianach nie występuje świąd. Wykwity są często umiejscowione również na powierzchni dłoniowej i podeszwach stóp. Pospolitym objawem chorobowym są ogniska łysienia plackowatego skóry owłosionej głowy, brwi i brody. Dodatkowo na błonach śluzowych stwierdza się charakterystyczne ogniska zmleczeń, a na śluzówce narządów płciowych pojawiają się kłykciny kiłowe płaskie, głównie na żołędzi, w okolicach krocza, na sromie i w okolicach odbytu, łącznie z wystąpieniem osutki skórnej pojawia się uogólnione powiększenie węzłów chłonnych oraz objawy grypopodobne. W rzadkich przypadkach u zakażonych może wystąpić zapalenie nerek, opon mózgowych, błony naczyniowej oka oraz zapalenie wątroby, często pojawia się również łagodne powiększenie wątroby i śledziony.

Kiła utajona:

Charakteryzuje się występowaniem dodatnich odczynów serologicznych oraz brakiem innych objawów. Chory nie zakaża po upływie 1 roku, jednakże może nastąpić nawrót drugiego stadium zakaźnego, jeśli nie podejmie się właściwej terapii.

Kiła trzeciorzędowa;

Daje więcej objawów i niekiedy są one groźne dla zdrowia. Pojawiają się objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, możliwość wystąpienia postaci tętniaka aorty oraz uszkodzenie zastawek serca. Mogą wystąpić objawy neurologiczne w postaci zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia mózgu. Może również wystąpić demencja, kilaki, powikłania ze strony układu kostnego, jak staw Charcota, zapalenie szpiku kostnego. W tym stadium odczyn serologiczny jest często ujemny.

Kiła wrodzona:

Objawia się upośledzeniem rozwoju dziecka, zapaleniem nosa – sapka kiłowa, powiększenie węzłów chłonnych, żółtaczka, niedokrwistość, powiększenie wątroby i śledziony, zespół nerczycowy, zapalenie opon mózgowych, osutka podobna do osutki w kile wtórnej u dorosłych, ale o charakterze pęcherzykowym lub pęcherzowym.

Ogólną przyczyną choroby jest zakażenie krętkiem bladym (Treponema pallidum). Może ono nastąpić w wyniku kontaktów seksualnych, kontaktu z zakażonymi płynami ustrojowymi oraz poprzez łożysko.

Bez wątpienia zakażeniu sprzyja większa liczba partnerów seksualnych. Czynnikiem predysponującym jest także, dożylne podawanie leków oraz ekspozycja na zakażone płyny tkankowe. Zagrożeniem dla niemowlaka jest choroba matki, ponieważ może ono zostać zakażone przezłożyskowo.

Niestwierdzenie obecności drobnoustrojów w badaniu mikroskopowym nie może być wystarczającą podstawą do ustalenia rozpoznania dolegliwości. Swoiste odczyny krętkowe , stosowane w celu potwierdzenia rozpoznania, zwykle pozostają dodatnie przez całe życie po zakończeniu leczenia. Czasem przeprowadza się punkcję lędźwiowa w celu wykonań odczynów serologicznych z użyciem płynu rdzeniowego. Taka punkcja powinna być wykonana w przypadku podejrzenia kiły utajonej o nieznanym czasie trwania, oraz w przypadku wystąpienia objawów neurologicznych.

Głównym sposobem zapobiegania chorobie są otwarte rozmowy o higienie stosunków seksualnych oraz stosowanie prezerwatyw.

Kiła może dawać powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego, powikłania neurologiczne (o.u.n.), błoniaste zapalenie kłębuszków nerkowych, może być przyczyną napadowej hemoglobinemii w następstwie oziębienia, nieodwracalnych uszkodzeń narządów wewnętrznych, a także może wywoływać wiele innych powikłań.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---