Grypa

Grypa jest ostrym, zwykle samo ustępującym zakażeniem wywołanym wirusami grypy typu A i B. Wirusy grypy przenoszone są drogą kropelkową, oraz przez korzystanie z tych samych przedmiotów osoby zdrowej i chorej, np. poprzez korzystanie z jednej łyżeczki, czy szklanki bez mycia jej. Objawia się stanem zapalnym śluzówki nosa, gardła, spojówek i układu oddechowego. Epidemie grypy występują przeważnie w okresie zimy i przebiegają z różnym nasileniem. Wirusy grypy cechuje dryft antygenowy prowadzący do selekcji szczepów wirusowych, wobec których w populacji panuje słaby stan odporności, co może prowadzić do pandemii.

Do głównych objawów grypy zalicza się;

• wysoka gorączka,
• bóle mięśni o różnym nasileniu,
• zapalenie gardła,
• suchy kaszel,
• ból głowy,
• powiększenie węzłów chłonnych szyjnych,
• dreszcze,
• krwawienie z nosa,
• uczucie rozbicia,
• wodnisty wyciek z nosa,
• kichanie,
• świszczący oddech,
• zapalenie spojówek.

Na zarażenie wirusem grypy narażony jest każdy, a szczególnie pacjenci zakładów opieki zbiorowej, uczniowie, studenci, więźniowie, przebywanie w przeludnionych, zamkniętych środowiska w czasie epidemii, osoby korzystające z transportu publicznego, pracujące w dużych firmach, z dużą ilością pracowników.

Powikłania pogrypowe występują najczęściej u osób z przewlekłymi chorobami płuc, z chorobami układu krążenia z niesprawnością zastawek i niewydolnością zastoinową serca, z chorobami metabolicznymi, u osób cierpiących na choroby nowotworowe, u kobiet w 3 trymestrze ciąży, a także u noworodków i osób w podeszłym wieku. Na powikłania są także narażone osoby w stanie immunosupresji.

W czasie rozpoznania bardzo często stwierdza się chorobę przeziębieniową z gorączką, zapalenie oskrzeli, atypowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie migdałków oraz mononukleozę zakaźną.

W przypadku potwierdzenia diagnozy przeprowadza się badania laboratoryjne takie jak hodowla z wymazu lub aspiratu z jamy nosowo-gardłowej. W wynikach podstawowych badań widoczna jest limfopenia, a wystąpienie leukocytozy może sygnalizować powikłania.

Leczenie grypy zazwyczaj prowadzi się w domu, wyjątkiem są ciężkie przypadki schorzenia oraz powikłania.

Okres wylęgania grypy trwa od 1 do 5 dni. W celach profilaktycznych zaleca się szczepienia przeciwko grypie, szczególnie w przypadku osób z grupy wysokiego ryzyka. Szczepionkę należy podać przed nadejściem sezonu grypowego. Możliwe są objawy uboczne szczepienia, np: gorączka i łagodne miejscowe odczyny poszczepienne. Wyróżnia się dwa rodzaje szczepionek: zawierające całe wirusy i ich podjednostki.

Do głównych powikłań pogrypowych należy;

• zapalenie ucha środkowego,
• zapalenie płuc,
• zespół Reye’a,
• mioliza mięśni poprzecznie prążkowanych,
• osłabienie pogrypowe,
• ostre zapalenie zatok przynosowych,
• zapalenie krtani,
• bezdech u niemowląt,
• zapalenie oskrzeli,
• zaostrzenie przewlekłej niewydolności serca,
• śmierć.

Zespół Reye’a jest rzadkim poważnym powikłaniem związanym ze stosowaniem aspiryny u dzieci, dlatego nie wolno jej stosować u najmłodszych. Najczęściej powikłania występują u osób, które nie „wygrzały” przez właściwy czas choroby, oraz o osób starszych, dlatego uodpornienie czynne poleca się wszystkim osobom > 65 r.ż.,

Ciężarne z problemami zdrowotnymi zbliżającymi je do grup ryzyka powinny być uodpornione czynnie niezależnie od zaawansowania ciąży, w sezonie grypowym należy rozważyć zaszczepienie wszystkich kobiet w trzecim trymestrze ciąży lub we wczesnym połogu.