Gronkowiec złocisty

Gronkowiec złocisty jest bakterią gram-dodatnią, czyli pod wpływem barwienia metodą Grama wybarwia się na niebiesko. Bakteria ta występuje w jamie nosowo gardłowej oraz na skórze ludzi i zwierząt. Nosicielstwo gronkowca szczególnie często spotykane jest u personelu szpitalnego, co jest przyczyną tak wielu zakażeń wewnątrzszpitalnych. Gronkowiec to przyczyna wielu chorób różniących się umiejscowieniem, obrazem klinicznym i objawami. Najbardziej popularne zmiany skórne, takie jak ropnie, czyraki czy trądzik. Często gronkowiec jest przyczyną utrudnionego gojenia się ran pooperacyjnych.

Zakażenie gronkowcem dzieli się na następujące grupy dolegliwości:

• zapalenie ropne stawów,
• zapalenia szpiku i kości,
• zapalenie opon mózgowo – rdzeniowych.
• zespół oparzonej skóry,
• zespół wstrząsu toksycznego.
• choroby układu oddechowego,
• choroby przewodu pokarmowego,
• choroby układu moczowego,
• choroby skórne,
• posocznice i ropowice,
• zapalenie sutków.

Do czynników sprzyjających zakażeniu gronkowcem złocistym zalicza się defekt chemotaksji leukocytów, zespół niedoboru odporności Wiskott-Aldrich, cukrzycę, chorobę reumatyczną, defekt zabijania wewnątrzkomórkowego, chorobę ziarniniakową, hipogammaglobulinemię, hipergammaglobulinemię IgE, protezy naczyniowe, kostne, stawowe jako obce ciała, choroby serca, choroby nowotworowe oraz zakażenie wirusem grypy.

W celu wykrycia gronkowca wykonuje się badania przesiewowe.
Liczne szczepy gronkowca są odporne na antybiotyki.