Gorączka reumatyczna

Gorączka reumatyczna to choroba zapalna, prawdopodobnie ma ona podłoże autoimmunologiczne. Choroba obejmuje wiele narządów, m.in. serce, stawy, skórę oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wcześniejsze zakażenia górnych dróg oddechowych przez paciorkowca p-hemolizującego grupy A jest odpowiedzialne za rozwój ostrego rzutu gorączki reumatycznej.
Gorączka reumatyczna w niektórych przypadkach prowadzi do uszkodzenia zastawek serca, a także ostrej niewydolności serca. Jeżeli nie zastosuje się profilaktycznej antybiotykoterapii, możliwe są częste nawroty choroby. W ostatnich latach pojawiło się wiele doniesień o nawrotach choroby u osób dorosłych oraz u dzieci.

Główne objawy gorączki reumatycznej to;

• bolesne zmiany stawowe o charakterze zapalnym,
• zajęcie średniej wielkości stawów, np. skokowego, kolanowego, nadgarstkowego,
• charakterystyczne wędrujące dolegliwości stawowe,
• łagodne lub ciężkie zapalenie serca z towarzyszącym szmerem,
• zmiany w sercu,
• uszkodzenie zastawki może być nieodwracalne,
• przedłużenie odcinka P-R w badaniu EKG,
• u < 5% rumień obrączkowy na skórze,
• bezbolesne guzki podskórne, znaczny obrzęk nakładający się na wyniosłości kostne,
• pląsawica,
• gorączka 38,3-40,0°C,
• ból brzucha,
• krwawienia z nosa,
• tiki nerwowe w obrębie twarzy,
• grymasy twarzy.

Podstawową przyczyną rozwoju choroby są mechanizmy autoimmunologiczne, a także wcześniejsze zakażenie paciorkowcem p-hemolizującym grupy A.

Czynniki predysponujące do rozwoju choroby to przebywanie w miejscach przeludnionych, tj. w szkole, w miejscu pracy, oraz skłonność do częstych zakażeń górnych dróg oddechowych.

W badaniach laboratoryjnych stwierdza się wzrost wskaźników ostrej fazy (OB, CRP), mikrobiologiczne i serologiczne wykładniki zakażenia paciorkowcem p-hemolizującym grupy A, oraz niedokrwistość.

Patologicznymi zmianami towarzyszącymi chorobie są guzki podskórne, charakterystyczny obraz histopatologiczny, wysięk w worku osierdziowym oraz w niektórych przypadkach zwłóknienie osierdzia.

Niestety aktywność ruchową we wstępnym okresie choroby należy ograniczyć do leżenia w łóżku, stopniowe zwiększanie wysiłku jest zależne od tolerancji organizmu. U osób z zapaleniem serca wysiłek należy dawkować ze szczególną ostrożnością.

Dieta w przypadku tego schorzenia, zwłaszcza u osób z zapaleniem serca, zaleca regularne przyjmowanie posiłków, z ograniczeniem w nich ilości soli.