Ginekomastia

Ginekomastia to nazwa schorzenia polegającego na łagodnym powiększeniu gruczołów piersiowych u mężczyzny, zazwyczaj jest to schorzenie obustronne, może mieć postać asymetryczną lub w rzadkich przypadkach jednostronną. Wyróżnia się następujące typy ginekomastii;

• typ I – to łagodny przerost pokwitaniowy, jest to fizjologiczne tarczowate podostre zgrubienie, zazwyczaj znika samoistnie,
• typ II - to fizjologiczna ginekomastia, objawia się uogólnionym powiększeniem większego stopnia,
• typ III - to ginekomastia wywołana otyłością,
• typ IV – to przerost mięśnia piersiowego.

Zazwyczaj ginekomastia pojawia się bez wcześniejszych objawów, jednakże w przypadku ginekomastii polekowej lub w wyniku otyłości może wystąpić bolesność i tkliwość w obrębie gruczołu piersiowego.

Główne przyczyny ginekomastii to;

• narażenie na wysokie w stosunku do stężenia testosteronu stężenie estrogenów,
• guzy: wydzielające estrogeny, gruczolaki przysadki wydzielające gonadotropiny i prolaktynę,
• przyjmowane leki,
• choroby układowe takie jak marskość wątroby, nadczynność tarczycy, niewydolność nerek,
• niedobór wytwarzania androgenów,
• zespoły oporności na androgeny,
• uraz.

Czynniki predysponujące do wystąpienia ginekomastii to zespół Klinefeltera, otyłość, hipogonadyzm, zdrowienie po długiej, ciężkiej chorobie związanej z niedożywieniem i utratą masy ciała, obciążenie rodzinne, rzekome obojnactwo męskie, a także schorzenia tarczycy i nerek.

W postępowaniach diagnostycznych w przypadku ginekomastii stwierdza się otyłość z nagromadzeniem tkanki tłuszczowej, tłuszczaki, nerwiakowłókniaki lu nowotwór piersi u mężczyzny. W diagnostyce rzadko przeprowadza się badania laboratoryjne.

Chorobowe zmiany patologiczne jakie mogą wystąpić przy ginekomastii to twarda, zeszkliwiała wokół przewodów, włóknista tkanka łączna, przerost wyściółki przewodów oraz naciek komórek plazmatycznych.

W celach terapii ginekomastii należy wyeliminować schorzenia wywołujące dolegliwość, odstawić lek, który może ja wywoływać, jeżeli jest to możliwe oraz prowadzić obserwację upewniając się, że problem jest przejściowy.

Główne powikłania tego schorzenia to asymetria piersi, pooperacyjna torbiel, w niektórych przypadkach wycofanie się z życia społecznego oraz depresja.

Fizjologiczna ginekomastia utrzymuje się przez około 2 lata i najczęściej zanika bez leczenia. W przypadku ginekomastii polekowej odstawienie leków daje wyleczenie. Ginekomastia z powodu otyłości zanika po zrzuceniu nadwagi. Dobre skutki osiąga się po mastektomii podskórnej.

Wraz z ginekomastią mogą występować choroby, które są zarówno jej przyczyną.

W wieku niemowlęcym obserwuje się przemijającą ginekomastię u noworodków płci męskiej, w okresie dojrzewania ginekomastia występuje u 40-60% chłopców. Przyczyną ginekomastii w wieku podeszłym są najczęściej przyjmowane leki.