Fobie

fobia

Fobie to inaczej zaburzenia psychiczne zaliczone w DSM-IV do zaburzeń lękowych. Fobie są zaburzeniami dotyczącymi układu nerwowego. Zetknięcie z bodźcem fobicznym wyzwala u osoby cierpiącej na daną fobię nasilony lęk, zazwyczaj odczuwany przez niego jako nadmierny lub przesadny. Lęk ten jest uważany za zaburzenie psychiczne, jeżeli powoduje wyraźne złe samopoczucie u danej osoby oraz zakłóca jej normalne funkcjonowanie życiowe;

  • agrafobia – lęk przed znalezieniem się w sytuacji, z której ucieczka jest niemożliwa lub trudna. Lęk w takim przypadku dotyczy osamotnienia, oddalenia od domu i znalezienia się w miejscu, skąd trudno uciec. Agorafobii bardzo często towarzyszy zaburzenie lękowe z napadami lęku,
  • fobia prosta – lęk przed szczególnymi bodźcami, takimi jak zwierzęta, owady, wysokość, latanie, lęk przed zamkniętymi pomieszczeniami, lęk przed skaleczeniem i widokiem krwi,
  • fobia społeczna – lęk przed upokorzeniem lub zakłopotaniem w sytuacjach społecznych związanych z ocenianiem przez innych, np. lęk przed wystąpieniem publicznym, przed publicznym zabieraniem głosu lub przed korzystaniem z publicznych toalet.

Podstawowe objawy fobii to;

  • skrajny lęk w kontakcie z bodźcem fobicznym,
  • drżenia mięśniowe,
  • kołatanie serca,
  • pocenie się,
  • czerwienienie się,
  • duszności i nudności.

Przyczyną fobii jest utrwalenie się lub nasilenie wyuczonej reakcji, początkowo przyswojonej jako mechanizm ochronny, natomiast fobie społeczne są przyczyną wyuczonej, nieprzystosowawczej reakcji lękowej na sytuacje ekspozycji społecznej.

Aby pozbyć się fobii stosuje się kilka metod terapii. Do takich metod zalicza się terapię behawioralna, stopniowaną ekspozycję na bodziec, który wywołuje lęk, trening umiejętności wywołujących strach.

Przebieg poszczególnych fobii oraz rokowania w związku z ich występowaniem są następujące;

  • agorafobia – zazwyczaj połączona jest z napadami paniki i jest przewlekła. Bardzo często zdarza się, że w miarę trwania tego zaburzenia pozadomowa aktywność osoby cierpiącej maleje,
  • fobia prosta – niekiedy ustępuje samoistnie wraz z upływem czasu, niekiedy jednak przybiera postać przewlekłą. Ten rodzaj fobii powoduje znikome upośledzenie chorego, w przypadkach kiedy kontaktu z obiektem wywołującym lęk można jak najczęściej unikać. Terapia poprzez ekspozycję na kontakt z obiektem wywołującym lęk przynosi poprawę, jednakże po okresie normalnego życia może niekiedy dojść do nawrotu fobii,
  • fobia społeczna – ma przeważnie przebieg przewlekły.

Wraz z występowaniem fobii bardzo często pojawia się depresja oraz nadużywanie środków psychoaktywnych, z fobią społeczną i agorafobią występują napady paniki lub zaburzenie paniczne.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---