Choroba Parkinsona

Choroba Parkinsona jest schorzeniem zwyrodnieniowym układu pozapiramidowego, objawiające się bradykinezą, sztywnością i drżeniem spoczynkowym. Do ustalenia rozpoznania niezbędne jest wykazanie dodatniej odpowiedzi na leczenie L-dopą, co przemawia za prawidłową funkcją neuronów prążkowia. Jest to jedyne schorzenie zwyrodnieniowe układu nerwowego, w którym stosuje się długotrwałe leczenie z dobrym skutkiem.

Objawy choroby Parkinsona;

drżenie spoczynkowe

• objaw istotny diagnostycznie, ale nie zawsze obecny,
• 48 cykli/s,
• ustępuje podczas wykonywania ruchów dowolnych, koncentracji i snu,
• nasilone pod wpływem stresu, w początkowym okresie zwykle jednostronne,
• często główny powód zgłoszenia się chorego do lekarza;

bradykinezja

• objaw zasadniczy do ustalenia rozpoznania,
  
• najbardziej ogranicza sprawność ruchową chorego,
  
• utrudnione rozpoczynanie ruchu dowolnego, zaburzenia chodu,
  
• charakterystyczna sylwetka,
  
• może być świadomie przezwyciężona przez chorego;

sztywność

• typu rury ołowianej,
• typu koła zębatego (zwykle z towarzyszącym drżeniem).

dodatkowo:

• niewyraźna, cichnąca mowa,
• rzadkie mruganie, blefarospazm, zaburzenia skojarzonego ruchu gałek ocznych ku górze,
• twarz maskowata,
• zaburzenia chodu: brak współruchów, odwracanie całego ciała  przy zmianie kierunku ruchu, nagłe znieruchomienie, trudności z rozpoczęciem ruchu;  pochylenie sylwetki ku przodowi,
• mikrografia,
• dysfunkcja układu współczulnego: zaparcia, zaburzenia zwieraczy, impotencja, zaburzenia potliwości i łojotok, nadmierne ślinienie,
• u 2/3 chorych depresja,
• u 20% chorych zespół otępienny,
• stadium 1: jednostronne, minimalne upośledzenie czynnościowe;
• stadium 2: obustronne bez upośledzenia zmysłu równowagi;
• stadium 3: obustronne, niestabilność, fizycznie niezależny;
  
• stadium 4: ciężka utrata czynności
• stadium 5: wózek inwalidzki lub łóżko,

Glówna przyczyna choroby nie jest do dziś poznana. Za sprawcę schorzenia uznaje się utratę neuronów dopaminergicznych istoty czarnej i innych typów neuronów. Prawdopodobnie choroba nie ma podłoża genetycznego. Za odpowiedzialne za wystąpienie choroby uznaje się znane substancje toksyczne wywołujące wymienione uszkodzenia: MPTP oraz pestycydy.

Zalecenia dietetyczne dotyczą podawania choremu częstych posiłków w małych porcjach, zwłaszcza przy trudnościach w połykaniu. Wskazane są duże ilości płynów oraz pełnowartościowe żywienie. W razie potrzeby należy ograniczyć zawartości białka w diecie cierpiącego.