Choroba Cushinga

choroba cushinga Choroba i zespół Cushinga to zmiany kliniczne związane z przewlekle występującym podwyższonym stężeniem kortyzolu w surowicy krwi. Najczęstszą przyczyną choroby jest długotrwałe podawanie glikokortykosteroidów.

Podstawowe objawy schorzenia to;

  • otłuszczenie twarzy oraz nagromadzenie tkanki tłuszczowej na szyi i tułowiu,
  • wzrost masy ciała,
  • zaburzenia emocjonalne i świadomości,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • osteoporoza,
  • purpurowe rozstępy na skórze,
  • cukrzyca lub nietolerancja glukozy,
  • osłabienie mięśniowe spowodowane utratą masy mięśniowej w wyniku zwiększonego katabolizmu,
  • opóźnienie wzrostu kostnego u dzieci,
  • nadmierne owłosienie.

Do innych przyczyn należy guz przysadki wydzielający ACTH, ektopowe wytwarzanie ACTH (np. rak owsianokomórkowy płuca), gruczolak nadnercza, rak nadnercza, przerost makro-mikroguzkowy.

Predyspozycje do wystąpienia choroby zwiększa każda choroba wymagająca długotrwałego leczenia glikokortykosteroidami, guz przysadki, guz nadnercza, guz wydzielający neuromediator.

W celu zdiagnozowania pacjenta wykonuje się następujące badania laboratoryjne;

  • test hamowania deksametazonem,
  • dobowe wydalanie z moczem wolnego kortyzolu i 17-hydroksysteroidów,
  • stężenie kortyzolu i ACTH w osoczu,
  • test z hormonem uwalniającym kortykotropinę,
  • stężenie potasu w surowicy,
  • stężenie poziomu cukru we krwi,
  • wzrost stężenia sodu w surowicy.

Chorobie mogą towarzyszyć zmiany patologiczne takie jak zeszkliwienie komórek zasadochłonnych, zaniki mięśni, stwardnienie nerek, kortykotropowy guz przysadki, guz wydzielający ektopowo ACTH, gruczolak lub rak nadnerczy, rozrost drobno- lub wielkoguzkowy.

Dieta chorego powinna zawierać odpowiednią ilość potasu, oraz powinna być dietą wysokobiałkową.

Chory powinien pamiętać o systematycznym stosowaniu leków, odpowiedniej diecie, aktywności fizycznej, wczesnym leczeniu infekcji, codziennym ważeniu się. A także powinien zapobiegać labilności emocjonalnej.

Profilaktyka choroby obejmuje, w miarę możliwości, unikanie nadmiernego leczenia kortykosteroidami, nauczenie pacjenta radzenia sobie z leczeniem przez całe życie.

W powikłaniach choroby może dojść do osteoporozy, zwiększonej podatności na zakażenia, hirsutyzmu oraz przerzutów guzów złośliwych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

---