Chłoniak
Chłoniak jest to grupa nowotworów występujących w układzie limfatycznym (chłonnym).
Tak więc dotyczy śledziony, tkanki limfatycznej błony nosowej, gardłowej, przewodu pokarmowego. Najczęściej jednak chłoniak dotyka węzłów chłonnych.
Chłoniak wykrywany jest corocznie w ok. 7 tys. Polaków w różnym wieku. Bardzo wskazane jest jak najszybsze postawienie dokładnej diagnozy.
Wyróżniamy 2 rodzaje chłoniaków:
- ziarniczy, inaczej zwany chorobą Hodgkina (wykrywany u ok tys. Polaków rocznie),
- nieziarniczy (stanowiący resztę wykrywanych przypadków, ok. 6 tys.).
Przyczyny i czynniki predysponujące do możliwości zachorowania na chłoniaka:
- chłoniaki nieziarnicze są najczęściej dziełem przypadku, powstają w wyniku błędu w obrębie DNA,
- mogą wystąpić min. na skutek zakażenia HIV, bakterią Helicobacter pyroli i zapalenia wątroby typu C,
- wśród osób pracujących przy produkcji gumy, paliw, leków, obróbce drewna i metali, wśród hodowców roślin i bydła, drukarzy, pracowników pralni chemicznych, zakładów pogrzebowych, salonów kosmetycznych,
- palenie papierosów, zażywanie narkotyków,
- kontakt z azotanami (obecnymi w wodzie pitnej), środkami ochrony roślin (zwłaszcza chwastobójczymi), dioksynami (substancjami powstającymi przy produkcji pestycydów), amoniakiem i rozpuszczalnikami organicznymi (min. Benzenem),
- kontakt z fenytoiną (stosowaną w leczeniu padaczki),
- wrodzone niedobory odporności,
- reumatoidalne zapalenie stawów,
- osoby po przeszczepach i transfuzjach,
- osoby z astmą, alergią, celiakią, gruźlicą,
- przebyta radioterapia lub chemioterapia,
Objawy chłoniaka, mogą przypominać mniej groźne choroby i są mało charakterystyczne:
- brak energii,
- duszności po wysiłku,
- powiększone węzły chłonne,
- spadek wagi ciała, podwyższona, utrzymująca się temperatura ciała,
- czasami guz w obrębie migdałka podniebiennego lub jamy brzusznej.
Mylne objawy bardzo często są przyczyną zbyt późnego wykrycia chłoniaka przez specjalistę, niejednokrotnie walka z chorobą z tego powodu jest nieskuteczna.
Najczęstszym podejmowanym leczeniem jest chemioterapia i radioterapia, wspomagane przeszczepem szpiku.
