
Wirus HIV jest retrowirusem zakażającym komórki z receptorami CD4; są to najczęściej limfocyty CD4 (zwane także T4 lub pomocniczo-indukcyjnymi); zakażenie prowadzi do śmierci komórki i spadku odporności organizmu, co objawia się występowaniem zakażeń oportunistycznych, chorób nowotworowych i uszkodzeniem układu nerwowego; występowanie zakażeń oportunistycznych definiuje się jako zespół nabytego upośledzenia odporności (AIDS); według nowej klasyfikacji z 1.01.93 r. wszystkie zakażone wirusem HIV osoby, u których liczba limfocytów CD4 jest poniżej 200, są zakwalifikowane jako chore na AIDS; wirus wykazuje bezpośredni wpływ na komórki o.u.n., układu pokarmowego oraz inne układy.
Układ/narząd objęty procesem chorobowym: krwiotwórczy/limfatyczny/immunologiczny, nerwowy, płuca, przewód pokarmowy.
OBJAWY
Przewlekłe zakażenie o różnym przebiegu (w ciągu 10 lat od zakażenia u 50% osób rozwija się AIDS),
zakażenie ostre: zespół mononukleozopodobny z gorączką, wysypką, bólami mięśni i złym samopoczuciem; objawy ustępują samoistnie w ciągu 6-8 tyg. po zakażeniu, czemu towarzyszy wytwarzanie przeciwciał przeciw wirusowi HIV,
zakażenie bezobjawowe: po zakażeniu pierwotnym; różny czas trwania, przetrwała uogólniona limfadenopatia; cechy charakterystyczne – powiększenie węzłów chłonnych > 1 cm i więcej, co najmniej w dwóch różnych miejscach (poza pachwinami), powiększenie węzłów utrzymuje się dłużej aniżeli 3 mieś. i nie stwierdza się żadnej innej przyczyny chorobowej,
inne postacie choroby: ogólne: gorączka utrzymująca się ponad 1 mieś., zmniejszenie się masy ciała o przeszło 10% wagi wyjściowej, przewlekła biegunka, wysypki skórne, ciężki zespół przewlekłego zmęczenia, zaburzenia neurologiczne: otępienie, mielo-patia obwodowa neuropatia o nie wyjaśnionej przyczynie,
wtórne choroby zakaźne:
1. wynikające z definicji AIDS zakażenia oportunistyczne: zapalenie płuc wywołane przez Pneumocysłis carinii, biegunki (kryptosporydioza), toksoplazmoza mózgowa, pozajelitowa strongyloidoza, izosporiaza, kandydoza przełyku, oskrzeli i płuc, histoplazmoza, kokcydioidomikoza, rozsiane zakażenia atypowymi prątkami, choroba cytomegalowirusowa, przewlekłe zakażenie skóry i błon śluzowych wirusem opryszczki pospolitej, postępująca wieloogniskowaleukoencefalopatia,
2. inne zakażenia: leukoplakia włochata, półpasiec, nokardioza, gruźlica płuc, nawracające bakteriemie salmonelowe, kandydoza błon śluzowych jamy ustnej, (D) wtórne nowotwory: mięsak Kaposiego, chłoniaki nieziarnicze, pierwotny chłoniak mózgu, inwazyjny rak szyjki macicy, inne nie wymienione powyżej objawy, ale mogące pozostawać w związku z zakażeniem HIV: plamica małoplytkowa, łojotokowe zapale nie skóry, limfoidalne zapalenie płuc, łysienie i choroby nerek, klasyfikacja zakażeń HIV z 1993 r. dla dorosłych:
kategorie kliniczne:
bezobjawowe albo przetrwała uogólniona limfadenopatia (z zakażeniem pierwotnym włącznie),
zakażenie objawowe nie spełniające warunków ani A, ani C, zakażenia wskaźnikowe występujące w AIDS,
kategorie ze względu na liczbę limfocytów CD4: 500 i więcej komórek A1, B, C1″, 200-499 komórek A2, B2, C2, poniżej 200 komórek A3\ B3*, C3*
( warunki do rozszerzonej definicji AIDS), warunki wynikające z rozszerzonej definicji AIDS:
- kandydoza oskrzeli, tchawicy lub płuc,
- kandydoza przełyku,
- inwazyjny rak szyjki macicy,
- rozsiana lub pozapłucna kokcydioidomikoza,
- pozapłucna kryptokokoza,
- przewlekła jelitowa kryptosporydoza (trwająca ponad 1 mieś.),
- choroby wywołane przez CMV (inne niż wątroby, śledziony i węzłów chłonnych),
- encefalopatia wywołana wirusem HIV,
- zakażenia herpes simplex przewlekłe owrzodzenia (trwające dłużej niż 1 mieś.) lub zapalenie płuc lub oskrzeli albo zapalenie przełyku,
- histoplazmoza, postać rozsiana lub pozapłucna,
- przewlekła jelitowa izosporiaza (trwająca ponad 1 mieś.),
- mięsak Kaposiego,
- chłoniak Burkitta,
- chłoniaki immunoblastyczne,
- pierwotny chłoniak mózgu,
- zakażenia wywołane przez Mycobacterium avium lub M. cansasii; postacie rozsiane lub pozapłucne,
- zakażenia Mycobacterium tuberculosis o każdym umiejscowieniu (płucne i pozapłucne),
- inne nie sklasyfikowane zakażenia mikobakteriami, postacie rozsiane i pozapłucne,
- zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis carinii,
- postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia,
- nawracające posocznice salmonelowe,
- toksoplazmoza mózgu,
- zespół wyczerpania z powodu zakażenia HIV.
PRZYCZYNY: ludzki wirus upośledzenia odporności (HIV).
CZYNNIKI RYZYKA
- aktywność seksualna; profilaktyka poekspozycyjna w trakcie badań,
- używanie dożylnych narkotyków (zakażone igry i strzykawki),
- osoby, które otrzymywały preparaty krwiopochodne: najwyższe ryzyko od 1975 r. do marca 1985 r., od kiedy wprowadzono badania przesiewowe na HIV; przeniesienie zakażenia po tym czasie jest mniej prawdopodobne,
- najbardziej narażeni byli hemofilicy, którzy otrzymywali produkty plazmy pochodzące od wielu dawców,
- dzieci matek zakażonych HIV: do zakażenia dochodzi u 30% dzieci zakażonych wirusem HIV w czasie ciąży, karmienie piersią jest potencjalną drogą przeniesienia zakażenia, dlatego nie zaleca się go zakażonym matkom zastosowanie zydowudyny w okresie prenatalnym, w czasie porodu i po porodzie zmniejsza ryzyko przeniesienia zakażenia na dziecko (8-29%),
- pracownicy służby zdrowia są najbardziej narażeni na zakłucie zakażoną igłą, 2-3-lekowa
- profilaktyka poekspozycyjna.
TRYB LECZENIA: pierwotnie opieka w warunkach pozaszpitalnych; w przypadkach ostrych skonsultować się z lekarzem chorób zakaźnych lub specjalistą od AIDS.
LECZENIE OGÓLNE
do wyjaśnienia przy pierwszej wizycie:
- przebyte choroby ze szczególnym uwzględnieniem zachorowań i diagnostyki pod kątem kiły i gruźlicy (daty, leczenie),
- zwrócić uwagę na takie objawy, jak: gorączka, dreszcze, biegunka, utrata masy ciała, zmęczenie, powiększenie węzłów chłonnych, owrzodzenia w jamie ustnej, kaszel, skrócenie oddechu, duszność powysiłkowa, zaburzenia widzenia, zapalenie zatok i ból przy połykaniu,
- wywiad socjalny,
- pełne badanie przedmiotowe z wymazem z szyjki macicy włącznie,
- przebyte szczepienia (przeciwpneumokokowe, przeciw grypie i Td – polecane dorosłym); doustna szczepionka przeciw poliomyelitis nie jest polecana dzieciom, zamiast niej używać szczepionki do stosowania pozajelitowego,
- wykonać następujące badania dodatkowe: morfologię z rozmazem, płytki krwi, badania serologiczne pod kątem kiły (odczyn immunofluorescencyjny) oraz próby tuberkulinowe; całkowitą liczbę limfocytów CD4 i ich udział procentowy, antygen HBs i przeciwciała anty HBs, pacjenci z liczbą komórek CD4 poniżej 500 korzystnie odpowiadają na leczenie zydowudy-ną i innymi lekami przeciwretrowirusowymi, pacjenci z liczbą komórek CD4 poniżej 200 lub z kandydozą jamy ustnej albo z innymi objawami niedoboru odporności powinni otrzymywać profilaktykę przeciwko zakażeniu Pneumocysłis carinii, pacjenci z liczbą komórek CD4 poniżej 75 powinni otrzymywać profilaktykę przeciwko zakażeniu Mycobacterium avium.
DIETA
- zachęcać do dobrego odżywiania się,
- unikać spożywania surowych jaj, nie pasteryzowanego mleka i innych potencjalnie zakażonych produktów żywnościowych,
- podawać profilaktycznie witaminy.
Zalecana suplementacja produktami CaliVita:
- ParaProteX (niezbędny w zapobieganiu infekcjom pasożytniczym) Kuracja przeciwpasożytnicza – zobacz
- Ocean 21 – 6 x 20 ml przed posiłkiem (pół godz. przed posiłkami 6 x 20 ml pić ze szklanką wody)
- ImmunAid – 3 x 2-3 przed posiłkiem (zawsze pół godziny lub 15 minut przed posiłkiem)
- VirAgo (na wirusy) – 3 x 1-2 przed posiłkiem
- AC Zymes – 3 x 2-3 przed posiłkiem (zwiększa wchłanialność składników odżywczych)
- C 500 - 3 x 2 w trakcie posiłku (silnie chroni komórki i DNA przed wirusami)
- Garlic Caps – 2-3 x 2 przed posiłkiem
- Chelated Zinc – 2-3 x 1 w trakcie posiłku
Dodatkowa suplementacja: